مقاله تغییرات کورتیزول و لاکتات خون ورزشکاران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در شرایط دمایی سرد، گرم و طبیعی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۱۶۹ تا ۱۷۷ منتشر شده است.
نام: تغییرات کورتیزول و لاکتات خون ورزشکاران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در شرایط دمایی سرد، گرم و طبیعی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لاکتات
مقاله کورتیزول
مقاله فعالیت ورزشی
مقاله شرایط دمایی متفاوت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ستاری فرد صادق
جناب آقای / سرکار خانم: گائینی عباسعلی
جناب آقای / سرکار خانم: چوبینه سیروس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دمای محیطی تاثیر چشمگیری بر پاسخ های فیزیولوژیکی انسان نسبت به فعالیت بدنی دارد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تغییرات کورتیزول و لاکتات خون ورزشکاران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در شرایط دمایی سرد، گرم و طبیعی بود.
مواد و روش ها: ۱۰ مرد جوان ورزشکار (۲±۲۲ سال؛ ۲٫۷±۶۷٫۴ کیلوگرم) در محیط طبیعی (۱±۲۲ درجه سانتی گراد، ۵±۵۵)، سرد(۱±۳ درجه سانتی گراد، ۵±۵۰ رطوبت) و گرم (۱±۳۵ درجه سانتی گراد، ۵±۵۰% رطوبت) به مدت یک ساعت با شدت VO2max%60 روی نوارگردان دویدند. نمونه های خون قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از فعالیت ورزشی برای اندازه گیری مقادیر لاکتات و کورتیزول جمع آوری شدند. به علاوه دمای بدن، مقیاس فشار و میزان آب مصرفی ورزشکاران هنگام فعالیت ورزشی اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی با سطح معنی داری P<0.05 استفاده گردید.
یافته ها: مقادیر لاکتات و کورتیزول پس از فعالیت ورزشی در سه محیط در حد معنی داری افزایش نشان داد (P<0.0001). افزایش معنی دار مقادیر لاکتات پس از فعالیت در محیط گرم نسبت به محیط های سرد و طبیعی (P<0.0001) مشاهده گردید. هم چنین، افزایش معنی دار مقادیر کورتیزول در محیط گرم نسبت به محیط های سرد (P=0.037) و طبیعی (P=0.016) نشان داده شد. اختلاف معنی داری بین مقادیر استراحتی کورتیزول و لاکتات در محیط گرم نسبت به محیط طبیعی P=0.007) و P=0.036) مشاهده گردید.
نتیجه گیری: فعالیت ورزشی در هر سه محیط موجب تجمع لاکتات و رهایش کورتیزول می شود. به نظر می رسد فعالیت ورزشی در محیط گرم نسبت به محیط با دمای کم تر سبب افزایش دمای بدن و دمای عضله، فشار جسمانی، تغییرات قلبی ـ عروقی و در نتیجه موجب افزایش بیشتر این مقادیر و نیز مانع رسیدن این مقادیر به حالت اولیه، در دوره ریکاوری می گردد.