پردازش تصویر

امروزه با گسترش روزافزون روشهای مختلف اخذ اطلاعات گسسته مانند پویشگرها و دوربین های دیجیتالی، پردازش تصویر کاربرد فراوانی یافته است. تصاویر حاصله از این اطلاعات کم و بیش همراه مقداری نویز بوده و در مواردی نیز دارای مشکل محوشدگی مرزهای نمونه های داخل تصویر می باشند که موجب کاهش وضوح تصویر دریافتی می گردند. مجموعه عملیات و روش هایی که به منظور کاهش عیوب و افزایش کیفیت ظاهری تصویر مورد استفاده قرار می گیرد، پردازش تصویر نامیده می شود. اگر چه حوزه های کار با تصویر بسیار وسیع است ولی عموماً محدوده مورد توجه در چهار زمینه بهبود کیفیت ظاهری (Enhancement)، بازسازی تصاویر مختل شده (Restoration)، فشرده سازی و رمزگذاری تصویر (Compression and Coding) و درک تصویر توسط ماشین (Understanding) متمرکز می گردد.[۹]

بهبود تصاویر شامل روش هایی مثل استفاده از فیلتر محوکننده و افزایش تضاد برای بهتر کردن کیفیت دیداری تصاویر و اطمینان از نمایش درست آنها در محیط مقصد است . بینایی ماشین به روش هایی می پردازد که به کمک آن ها می توان معنی و محتوای تصویر را درک کرد تا از آن در کارهایی چون رباتیک بر محور تصاویر استفاده شود.

ماشین بینایی، تکنولوژی تهیه و آنالیز تصاویر یک صحنه واقعی به کمک کامپیوتر در راستای کسب اطلاعات یا کنترل یک پروسه است.

روش سنتی درجه بندی کاشی و سرامیک نادقیق و پرهزینه هستند. این عوامل سبب ایجاد انگیزه برای توسعه روشهای جانشین است که در زمان و هزینه کمتر و با دقت بیشتر درجه بندی محصولات کاشی و سرامیک در انتهای خط تولید را انجام دهد. پردازش تصویر یکی از این روشها است. کاربرد پردازش تصویر در تشخیص کیفیت ظاهری کالا در انتهای خط تولید، یکی از امیدبخش ترین موضوعات تحقیقاتی است.

پیش پردازش تصویر

اهداف این مرحله را می توان ارتقاء تصویر و حذف مؤلفه های غیرضروری از تصویر دانست. کلیه اعمالی که روی تصویر صورت می گیرند تا موجب تسهیل در روند اجرای فازهای بعدی گردد، مانند دوگانی کردن تصویر، حذف نویز، هموارسازی، نازکسازی و نظایر این ها. از مجموعه این پردازش ها، هدفهای زیر دنبال می شود :

کاهش نویز

  • نرمالیزه کردن داده ها
  • فشرده سازی میزان اطلاعاتی که می بایست محفوظ بماند.