سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شهریار خالدی – دانشیار اقلیم شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زمین
خه بات درفشی – کارشناس ارشد ژئومرفولوژی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زمین
سارا غزاله – کارشناس ارشد جغرافیا در برنامه ریزی توریسم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
شاهین خالدی – کارشناس ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور

چکیده:

امروزه متناسب نمودن کمیت و کیفیت معماری به نخستین دغدغه معماران تبدیل شده و رویکرد زیستمحیطی باعنوانهایی مانند معماری پایدار و معماری سبز بررسی میشود. باغ بام یکی از رویکردهای نو در معماری وشهرسازی و برخاسته از مفاهیم توسعه پایدار است که از آن میتوان بهمنظور افزایش سرانهی فضای سبز، ارتقای کیفیت محیط زیست و توسعهی پایدار شهری بهره برد. این بامهای سبز شهری با بهبود کیفیت هوا، کاهش حجمفاضلاب سطحی، کاهش آثار جزیره حرارتی شهری، برقراری تعادل حرارتی در محیط داخلی و خارجی بنا، خلق زیستگاه طبیعی، تنوع زیستی و افزایش طول عمر بهرهبرداری از عایق بام، گامی مثبت در جهت بهبود کیفیتمحیط شهری است. ارزش افزوده بالای زمین و پایین بودن مساحت فضای سبز نیز باعث شده تا استفاده از فناوری بام سبز در کلانشهرهای ایران به علت بهبود و پایداری کیفیت محیطهای شهری گزینه مناسبی به نظر برسد. اینپژوهش به صورتی پیمایشی و با استفاده از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی ) AHP (، آمادهسازی متغیرهای اقلیمی)دما، بارش و ساعات آفتابی( با استفاده از تکنیک زمینآمار IDW و متغیرهای تراکم ساختمانهای مسکونی، تراکم جمعیت، بافت فرسوده و جهت دامنههای شهر تهران با استفاده از تحلیلهای مکانی در GIS صورت گرفت.جهت آمادهسازی لایههای اقلیمی از دادههای میانگین دوره آماری ۱۱ ساله شش ایستگاه هواشناسی استفاده ۶ متغیرها بر مبنای تعیین اولویت آنها در ایجاد باغ بام، وزن نسبی هر یک × گردید. در ادامه با تشکیل ماتریس ۶محاسبه شد که بیشترین وزن نسبی برای تراکم ساختمانهای مسکونی بدست آمد. بر مبنای وزنهای نسبی عاملها، نقشه تعیین پهنههای مناسب ساخت باغ بام در سطح شهر تهران تهیه شده که نشان داد بخشهای مرکزی، جنوبی و شرقی تهران با تراکم جمعیتی و ساختمانی بالا و به تبع آن کمبود فضاهای سبز شهری، بیش- ترین نیاز را در روی آوری به ایجاد باغ بام دارند