سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسین ارفعی نیا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط،دانشکده بهداشت ،دانشگاه ع
مجید کرمانی – مولف مسئول
مهدی فرزادکیا –
مرتضی سیفی –

چکیده:

پایش مدون آلودگی هوای کلان شهرها جهت حفظ سلامت عموم امری گریزناپذیر است. لذا انجام تحقیقی در زمینه بررسی کیفیت هوای کلان شهر شیراز ضروری است. در این مطالعه شاخص کیفیت هوا(AQI) برای پنج آلاینده معیار مربوط به ایستگاههای شهر شیراز در سال ۱۳۹۰ محاسبه و بر مبنای جداول شاخص کیفیت هوا به حالت های خوب، متوسط، ناسالم برای افراد حساس، ناسالم؛ خیلی ناسالم و خطرناک طبقه بندی گردید. یافته های این مطالعه مبین این است که ۸۵ روز از کل سال کیفیت هوای شیراز از حد استاندارد تجاوز کرده بطوریکه ۱۷ درصد از روزهای سال شرایط ناسالم برای افراد حساس، ۳ درصد ناسالم، ۲٫۲ درصد خیلی ناسالم، ۱٫۱ درصد خطرناک- که در ۸۲ درصد از موارد تجاوز یافته آلاینده مسئول PM10 بوده است که علت آن PM10 ناشی از ورود ریز گردها به جو منطقه است. بر این اساس هوای شهر شیراز بویژه برای گروههای حساس کیفیت خوبی نداشته است.