سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

کیومرث امینی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، گروه میکروبیولوژی، ساوه، ایران
تقی زهرائی صالحی – دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی، گروه میکروبیولوژی، تهران، ایران
محمد عابدی – رئیس اداره آزمایشگاههای دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی،واحد علوم تحقی
امیر حسین جنگجو – گروه میکروبیولو ی دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی و

چکیده:

سالمونلوز یکی از بیماریهای مهم عفونی و بعنوان یک بیماری مشترک در انسان و حیوانات دیده می شود . بنابراین شناخت و کنترل سالمونلا ضروری به نظر می رسد. سرووارهای مشخصی از سالمونلا، پلاسمید حدت حامل اپرون spv شامل پنج ژن , spvA , R, D, CR R , B می باشد. این اپرون در ایجاد حدت ومقاومت دارویی ؛ انتشار و عمومی شدن باکتری در بدن میزبان (انسان وحیوان) و سلامت جامعه به اثبات رسیده است . حضور و یا عدم حضور این پلاسمید می تواند در برنامه های واکسیناسیون، درمان، کنترل و پیشگیری موفقیت های بزرگی را حاصل نماید . در این تحقیق ابتدا اقدام به جمع آوری نمونه های طیور گردید. از تعداد ۱۰۰۱ باروش بیوشیمیایی تعداد ۶۸ جدایه (۶/۷۹%) سالمونلا جدا و سپس عمل سروتایپینگ ا نجام و سه گروه سرمی شامل ۳۵ جدایه (۵۱/۴%) گروه سرمیDR1 و ۱۹ جدایه (۲۷/۹%) گروه سرمی C1-C4 و ۷ جدایه (۱۰/۲%) گروه سرمی E و ۷ جدایه (۱۰/۲%) گروه سرمی A-I تشخیص و گروه سرمی B مشاهده نشد. آزمایش M-PCR جهت تائید سالمونلا انتریتیدیس با استفاده ازسه جفت آغاز گر شامل: ST11-ST14 و SEFA2-SEFA4 و S1-S4 واز چهار جفت آغازگر شامل : Flijb ,Flic, ,Rfbj ، INVA جهت تشخیص سالمونلا تیفی موریوم استفاده شد . علاوه بر این، تعداد ۳۳ جدایه سالمونلا انتریتیدیس و تعداد ۳۵ جدایه سالمونلا تیفی موریوم از دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران و ۲۰ جدایه مربوط به سالمونلا تیفی موریوم انسانی از بیمارستان بقیه ا … اخذ و آزمایش M-PCR انجام گرفت. در مرحله دوم با روش M-PCR و Uniplex- PCR حضور و یا عدم حضور ژنهای پلاسمید بررسی گردید. نتایج در مورد سالمونلا انتریتیدیس: پراکندگی ژنهای invA +spvC ، spvB،spvA به ترتیب در جدایه های طیور (۳۱/۳۵) ۸۸/۶% و جدایه های گاو (۱۳/۱۳) ۱۰۰% وجدایه های انسانی (۱۸/۲۰) ۹۰% برای هر یک از سه ژن و در مورد سالمونلا تیفی موریوم : پراکندگی ژنهای invA +spvC ،spvB،spvA به ترتیب در جدایه های طیور (۱۳/۲۰) ۶۵% جدایه های گاو (۱۵/۱۵) ۱۰۰% و جدایه های انسانی (۱۷/۲۰) ۸۵% برای هریک از سه ژن بدست آمد.