سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

هانی پورمقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی استخراج معدن، دانشگاه آزاد اسلامی، واح
مرتضی احمدی – عضو هیئت علمی بخش مهندسی معدن، دانشگاه تربیت مدرس
کاوه آهنگری – عضو هیئت علمی گروه مهندسی معدن، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحق

چکیده:

در زمین های مچاله شونده به دلیل بروز همگرایی هایی سریع در تونلی که قرار است توسط ماشین TBM حفر شود، امکان به دام افتادن ماشین خواهد بود. یکی از دلایل مهم این رویداد تأمین نشدن نیروی پیشران مناسب برای غلبه بر نیروی اصطکاک بین سپر ماشین و مقطع تونل می باشد. لذا پیش بینی نیروی پیشران مورد نیاز می تواند کمک بسیار مؤثری به روند تصمیم گیری در انتخاب مناسب ماشین و جلوگیری از گیر کردن آن باشد. البته لازم به ذکر است تمهیداتی نظیر اضافه حفاری و تزریق بنتونیت بر روی سطح سپر برای کاهش ضریب اصطکاک بین سپر و مقطع تونل نیز بع عنوان اقدامات مؤثر کمک قابل توجه ای به کاهش نیروی پیشران و جلوگیری از به دام افتادن ماشین خ واهد نمود. در این تحقیق ابتدا مقدار نیروی پیشران برای تونل انتقال آب سبز کوه در حالت های بدون انجام اضافه حفاری (فضای خالی ۵ سانتی متر بین سپر و مقطع تونل) و توقف کامل ماشین (ضریب اصطکاک ۰/۴۵) محاسبه شد. سپس تأثیر اضافه حفاری های ۱۰ و ۱۵ سانتی متر و تزریق بنتونیت، بر مقدار نیروی پیشران در مقاطع مستعد مچاله شونده تونل بررسی شد. همچنین ترکیب حالت های مختلف اضافه حفاری و تزریق ینتونیت بر روی سطح سپر نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش اضافه حفاری و تزریق بنتونیت باعث کاهش چشمگیری در مقدار نیروی مورد نیاز برای غلبه بر اصطکاک بین سپر و زمین می شود و با پیش بینی مقدار نیروی پیشران مناسب می توان از به دام افتادن ماشین جلوگیری به عمل آورد.