سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

نورالدین قاسم زاده – کارشناس ارشد راه و ترابری
سید علی اسد – . کارشناس ارشد مهندسی پل و تونل
عباس علی نجفی – کارشناس عمران
عباس رشیدی – .کارشناس ارشد برنامه ریزی و حمل و نقل

چکیده:

جهت ارتباط میان نقاط مختلف ایران، شبکه کشوری گسترش فراوانی یافته است. سرعت و حجم سفرهای برونشهری بر شدت و حجم تصادفات افزوده است. در این راستا برای بالا بردن کیفیت راهها و به حداقل رساندن تصادفات جرحی و فوتی آینده نیازمند اصلاح نقاط حادثه خیز میباشیم. در این مقاله به بررسی میزان تأثیر تجهیزات ایمنی و نقش آنها در بروز یا کنترل سوانح رانندگی در کاهش تصادفات جاده ای به صورت مطالعه موردی حفاظ میانی (گاردریل) پرداخته شده که اطلاعات آن از سال ۱۳۸۴ الی شش ماه اول سال ۱۳۸۹ میباشد. با توجه به نصب گاردریل در ۷,۵ کیلومتر اول محور بابل– بندپی از کل ۲۵ کیلومتر طول محور در سال ۱۳۸۷ ، به مطالعه قبل و بعد از نصب گاردریل در این محور و مقایسه آن با قسمت دوم محور پرداخته شد. در راستای این تحقیق نیز به تعیین نقاط حادثه خیز بر اساس روش های نرخ تصادف و تعداد- نرخ تصادف پرداخته می شود. در نهایت در این مطالعه، بررسی میزان تأثیر گاردریل بعنوان یکی از تجهیزات ایمنی راه و نقش آنها در بروز یا کنترل سوانح رانندگی انجام خواهد شد. براساس نتایج مطالعه موردی انجام شده در استان مازندران (محور بابل– بندپی) ملاحظه گردید که بعد از نصب گاردریل نرخ تصادف و تعداد – نرخ تصادف تا حد بالایی کاهش یافته است و ایمنی راه بطور مؤثری بهبود یافت.