سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمید رضا زارعی دولت آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طب
محمد امین آسودار – دانشیار گروه مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامی

چکیده:

با هدف مشخص کردن بهترین روش برداشت ماش و تعیین بهترین درصد رطوبت برای کاهش تلفات در برداشت ماش در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان در مهر ماه سال ۱۳۹۱ در یک طرح آزمایشی کرت های خرد شده (split-plot) مطالعه ای انجام شد.کرت های آزمایشی بر اساس دو فاکتور روش برداشت در سه سطح و رطوبت دانه در دو سطح آرایش یافتند. سه روش برداشت محصول ماش شامل: برداشت دستی بوسیله کارگر و خرمن کوبی در بیرون مزرعه، درو محصول بوسیله بافه بند و خرمن کوبی آن در بیرون مزرعه و برداشت مستقیم محصول با کمباین غلات انجام گرفت. فاکتور رطوبت دانه شامل دو سطح ۰۱ % و ۱۱ % بود. پس از تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده مشخص شد که تلفات برداشت تحت تاثیر فاکتور روش های مختلف برداشت در سطح ۱% معنی دار شد و نشان داد که در روش های برداشت مکانیزه میزان تلفات به طور معنی داری افزایش یافته است بیشترین تلفات مربوط به برداشت با کمباین در رطوبت ۰۱ % در حدود ۴۸۱ کیلوگرم)معادل ۳۳ درصد میانگین عملکرد( در هکتار است، همچنین مشخص شد که تلفات برداشت تحت تاثیر فاکتور رطوبت نیز در سطح ۱% معنی دار گشته و در رطوبت ۱۱ درصد تلفات برداشت به طور معنی داری کاهش پیدا کرد به طوری که در این رطوبت تلفات برداشت با کمباین به ۳۴۱ کیلو گرم کاهش یافت. اما با مقایسه هزینه ها در سه روش برداشت مشخص شد که هزینه های برداشت با کارگر به طور معنی داری نسبت به روش های مکانیزه افزایش یافته است. به طوری که هزینه برداشت یک هکتار ماش با کارگر در حدود ۳۳۱ هزار تومان تمام می شود. با توجه به نتایج حاصل و علی رغم افزایش تلفات برداشت بیشتر در روش برداشت با کمباین باز هم از دیدگاه اقتصادی در سطوح وسیع روش های برداشت مکانیزه مقرون به صرفه است. البته استفاده از بافه بند در برداشت ماش به دلیل رطوبت ساقه های ماش توصیه نمی شود و به نظر می رسد این دستگاه کارایی مناسبی را در برداشت ماش ندارد.