سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهنام طالبی – دکتری تخصصی، مدیریت آموزشی
سمانه مرادی – کارشناسی ارشد، برنامه ریزی درسی
مهدی پاکدل بناب – کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی
قادر زمستانی – کارشناسی ارشد، مدیریت صنعتی

چکیده:

هدف پژوهش حاضر تعیین میزان آزادی عمل معلمان در سازگار نمودن عناصر برنامهریزی درسی با شرایط کلاسی میباشد. جامعهی آماری پژوهش، معلمان شهرستان تبریز به تعداد ۳۰۷ نفر میباشد . روش نمونه گیری به صورت تصادفی خوشهای است. اعضای معلمان مدارس دولتی و غیرانتفاعی از هر طبق ه متناسب با حجم جامعه انتخاب گردید. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی و استنباطی نشان داده است که میزان آزادی عمل معلمان در سازگارنمودن عنصر اهداف و محتوا برنامه – ریزی درسی با شرایط کلاسی در حد متوسط میباشد. همچنین در سازگار نمودن عنصر راهبردهای تدریس در حد متوسط به بالا میباشد. در صورتیکه میزان آزادی عمل معلمان در سازگارنمودن مواد و منابع آموزشی و ارزشیابی در حد پایین میباشد. همچنین بین میزان آزادی عمل معلمان مدارس دولتی و غیرانت فاعی در سازگار نمودن عناصر برنامهریزی درسی به جز عنصر مواد و منابع آموزشی تفاوت معنی داری وجود ندارد . فقط در عنصر مواد و منابع آموزشی بین میزان آزادی عمل معلمان مدارس دولتی و غیرانتفاعی تفاوت معنی دار وجود دارد و در سایر ع ناصر تفاوت معنی دار مشاهده نشد. بنابراین حتی در یک نظام به ظاهر متمرکز معلمان به عنوان ارای ه دهندگان برنامه ی درسی در ارایهی برنامههای درسی تجویزی دخالتهای خاصی انجام میدهند. از این رو ضروری است که آگاهیهای معلمان نسبت به امر مشارکت و آمادهسازی آنها برای پذیرش ایفای نقش مشارکتی افزایش یابند. همچنین آموزش – های لازم در مورد دانش برنامهریزی درسی و فرآیند آن از طریق برنامههای درسی تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت صورت گیرد. اینها منجر به افزایش آگاهیها، صلاحیتها و شایستگیهای حرفهای معلمان میشود. هر میزان معلمان از صلاحیتها و شایستگیهای حرفهای بیشتر برخوردار باشند، امکان مشارکت آنها در فر آیند برنامه ریزی بیشتر و انعطافپذیری برنامهی درسی نیز افزایش مییابد.