سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی اقتصادی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناهیدالسادات آگنج – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، دانشکده علوم پاینه، گروه زمین شناسی
مهرداد کریمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، دانشکده علوم پاینه، گروه زمین شناسی
کمال خانکهدانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، دانشکده علوم پاینه، گروه زمین شناسی

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در طول جغرافیایی ’۱۹˚۵۴ و عرض جغرافیایی ’۵۳ ˚۲۸ در ۶۰ کیلومتری شهرستان استهبان واقع شده است. به لحاظ ساختاری این کانسار در زون زاگرس رانده شده قرار دارد. به لحاظ سنگ شناسی این کانسار به صورت بین لایه ای با پرت های رادیولاریتی درارتباط با سکانس افیولیتی نی ریز قرار دارد. هدف از این مقاله بررسی کانی شناسی و شواهد بافتی به منظور تعیین منشاء کانی زایی منگنز در این کانسار می باشد. برای این پژوهش تعداد ۲۶ نمونه از کانه شناسی و سنگ میزبان به منظور انجام مطالعات میکروسکوپی و ۱ نمونه کانسنگ جهت آنالیز پراش اشعه ایکس (XRD) برداشت شد. نتایج حاصل از مطالعات صورت گرفته نشان دهنده حضور فازهای کاتیایی منگنز، بویژه پیرولوزیت و به میزان کمتر منگانیت و پسیلوملان می باشد، سیلیس به عنوان عمده ترین باطله وجود دارد. تهی شدگی شدیدی فازهای آهن دار، در این کانسار نشان از منشاء احتمالی هیدروترمال می باشد، همچنین حضور بافتهایی نظیر جانشینی پوسته رادیولاریت ها توسط اکسیدهای منگنز نشان دهنده تأثیر فرآیندهای دیاژنتیکی است. در نهایت حضور بافت های متاثر از فرآیند اپیژنتیک، مانند بافت پرکننده فضای خالی، نشان دهنده تأثیر فرآیندهای تأخیری برونزاد بر روی کانه زایی می باشد.