سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: بیست و ششمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدنظام الدین عزیزالدینی – پژوهشگاه نیرو-پژوهشکده انرژی و محیط زیست-گروه انرژ یهای نو-سازمان انر
حجت اله رضائی نژاد – پژوهشگاه نیرو-پژوهشکده انرژی و محیط زیست-گروه انرژ یهای نو-سازمان انر
مهدی حسینی آبادشاپوری – پژوهشگاه نیرو-پژوهشکده انرژی و محیط زیست-گروه انرژ یهای نو-سازمان انر
آرش حق پرست کاشانی – پژوهشگاه نیرو-پژوهشکده انرژی و محیط زیست-گروه انرژ یهای نو-سازمان انر

چکیده:

گازی سازی یکی از روش های مهم و رو به رشد تو لید انرژی در جهان می باشد. این روش بر پایه استفاده از زائدات کشاورزی، دامی و دیگر منابع زیست توده است. توزیع منابع زیست توده نقش بسیار بزرگی در تعیین مکان مناسب برای احداث نیروگاه گازی سازی دارد. عمده زیست توده در ایران شامل زیست توده ناشی از زائدات چوبی و کشاورزی است و سهم استان های مختلف از هر یک از منابع زیست توده متفاوت می باشد . از طرف دیگر زیست توده کشاورزی برخلاف زیست توده چوبی در صنعت دام و طیور کاربرد دارد، بنابراین استفاده از این نوع زیست توده به عنوان سوخت در نیروگاه گازی سازی هزینه بیشتری را در پی خواهد داشت. لذا بررسی دقیق به منظور یافتن مکان مناسب و نحوه استفاده از هر یک از منابع زیست توده با توجه به هزینه آن ها برای احداث نیروگاه گازی سازی با هدف حصول حداکثر میزان گاز سنتزی ضروری می باشد . در این پژوهش انتخاب مناسب ترین استان ها برای احداث نیروگاه گازی سازی و محاسبه ظرفیت تولید گاز سنتزی در آن استان ها با در نظر گرفتن هزینه هر یک از انواع زیست توده انجام شده است. برای دست یابی به