سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علیرضا پورخباز – عضو هیئت علمی گروه محیط زیست دانشگاه بیرجند
قاسم رجایی –
سمانه بی آزار –
انسیه فدایی –

چکیده:

امروزه تحقیقات در خصوص تداخل بین فلزات سنگین و موجودات دریایی به دلیل افزایش روز افزون این فلزات در اثر فعالیت های انسانی و سرازیر شدن آن به محیط های آبی تشدید شده است. در طی این تحقیق سمیت حاد فلز سنگین کلرید جیوه که یکی از آلاینده های محیطی می باشد و اثرات مختلفی مانند کاهش رشد، تغییر رفتار، تغییرات ژنتیکی و مرگ و میر در آبزیان را باعث میشود بر روی بچه ماهیان ۳-۱ گرمی کلمه به منظور تعیین غلظت کشنده ۵۰ درصد از جمعیت ماهیان گردید. آزمایشات به صورت ساکن Static) ) و بر اساس روش استاندارد TRC,1984 به مدت ۴ شبانه روز (۹۶ ساعت) انجام و پارامترهای مؤثر فیزیکوشیمیایی آب از جمله PH، سختی کل ، اکسیژن محلول و درجه حرارت کنترل گردید که به ترتیب در دامنه متوسط ۲/۸-۷pH= ، mg/l(caco3) 205 DH=، اشباعی بیش از ۷PPm DO= و۱±۲۶ T= قرار داشتند . آزمایشات ابتدایی به منظور یافتن محدوده کشندگی با رهاسازی بچه ماهیان به داخل آکواریومهایی که به حجم ۲۰ لیتر آبگیری شده بودند وبه طور مداوم هوادهی می شدند به تعداد ۱۰ عدد برای سم کلرید جیوه بر روی بچه ماهی کلمه در آکواریوم ۲۰ لیتری انجام شد و پس از بدست آمدن محدوده کشندگی تیمارهای نهایی با ۴ تیمار و ۳ تکرار انجام پذیرفت و در نهایت براساس نتایج بدست آمده و با استفاده از روش آماری program version 1.5 Probit سمیت حاد LC5096h) ) سم کلرید جیوه برای بچه ماهی کلمه برابر ۲۸۶۲/۰ میلی گرم در لیتر بدست امد و حداکثر غلظت مجاز (M.A.C.Value) این سم برابر با ۰۲۸۶۲/۰ میلی گرم در لیتر محاسبه گردید