سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی غشا و فرایندهای غشایی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمد علی آرون – دانشکده مهندسی شیمی،پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
محمد مهدی منتظر رحمتی – دانشکده مهندسی شیمی،پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران

چکیده:

غلظت پلیمر درمحلولهایی که برای تولید غشاهای جداسازی گازی استفاده می شوند باید به حدی باشد که زنجیرهای ماکرومولکولی پلیمر به راحتی با یکدیگر درگیر شده و لایه انتخاب پذیر غشا حاصل دارای ساختاری کاملا متراکم شود ازطرفی هنگامی که غلظت پلیمر به حدکافی زیاد باشد درگیری زنجیرهای پلیمری به اندازه کافی تحقق یافته و یک تغییر ناگهانی درگرانروی محلول پلیمری ایجاد خواهد شد این غلظت از پلیمر که به غلظت بحرانی معروف است به روش ویسکومتری و اندازه گیری گرانروی محلول های پلیمری قابل تعیین است دراین مقاله این روش بکاربسته شده و غلظت بحرانی پلی سولفون و پلی اترسولفون ۲۸ درصد وزنی و غلظت بحرانی پلی ایماید و پلی اترایماید ۲۵درصد وزنی تعیین شد.