سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

الهام ودادی – دانشجوی کارشناس ارشد توسعه روستایی دانشگاه زنجان
اسماعیل کرمی دهکردی – استادیار ترویج کشاورزی و توسعه روستایی دانشگاه زنجان

چکیده:

کشاورزی بخش اصلی اقتصاد روستایی را تشکیل می دهد اما از آنجایی که کشاورزی متکی بر منابع طبیعی و شرایط آب و هوایی می باشد، محدودیت منابع طبیعی در برخی از روستاها و تغییرات جوی، باعث رکود اقتصادی و گسترش فقر در این دسته از روستاها می گردد. تولید در بخش کشاورزی، پیوسته در شرایط ناپایدار و دشواری قرار دارد. که مخاطره آمیز بودن این شرایط، تولید در این بخش را به صورت فعالیتی همراه با ریسک در آورده است. مجموعه این مخاطرات طبیعی، اجتماعی و اقتصادی شرایط آسیب پذیری را برای تولیدکنندگان این بخش فراهم نموده که در نتیجه آن باعث بی ثباتی درآمد برای تولید کنندگان می باشد. این مقاله بر اساس یافته های حاصل از یک مطالعه موردی تحت عنوان بررسی عوامل آسیب پذیری کشاورزان سبزی و صیفی کار با استفاده از روش ارزیابی مشارکتی روستایی به نگارش درآمده است. در این مقاله از سویی به معرفی مدل معیشت پایدار و از سوی دیگر به یافته های مطالعه موردی انجام شده با بهره گیری از روش ارزیابی مشارکتی روستایی تاکید خواهد داشت. این تحقیق با هدف تعیین عوامل آسیب پذیر و توانمندسازی کشاورزان و مشارکت آنان در سراسر فرایند تحقیق انجام شده است. با توجه به نتایج بدست آمده مشخص می گردد که از مهمترین عوامل تاثیر گذار در آسیب پذیری کشاورزان سبزی و صیفی کار می توان به گل جالیز، قیمت، وجود نوعی آفت به نام چیچک و سرمازدگی اشاره داشت. این تحقیق در فروردین ماه ۹۰ در شهرستان اسدآباد انجام شده است.