سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی جهاد اقتصادی در عرصه کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی مشایخی راد – دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه مکانیز
حمید جاهد سراوانی – کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه مکانیز
مرتضی الماسی – استاد تمام، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه مکانیزاسی
سید علی محمد برقعی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه مکانیزاسیون

چکیده:

صنعت پرورش طیور ایران به عنوان یکی از شاخههای صنایع تبدیلی کشاورزی هم اکنون از راندمان و بازدهی کافی برخوردار نیست چرا که توسعه و تحقیق در این بخش مهم از صنایع تبدیلی کشاورزی مورد توجه نبوده است. تجربهی چند دههی گذشته در عرصههای بینالمللی نشان داده است که افزایش راندمان، رشد اقتصادی و توسعهی صنعتی به اندازهی زیادی به مدیریت بهینهی عوامل تولید بستگی دارد. صنعت مرغداری هم از این قاعده مستثنی نبوده و جهت افزایش بهرهوری نیاز به مدیریت صحیح در استفاده از عوامل تولید از جمله ظرفیت تولید و تکنولوژی مورد استفاده دارد. تعیین ظرفیت تولید و تکنولوژی مناسب سالنهای پرورش طیور در هر منطقه از مطالعات لازم برای احداث هر مرغداری و تصمیمگیری پیرامون آنها از مهمترین دغدغههای مدیریت میباشد. در این تحقیق ظرفیت تولید و نوع و میزان تکنولوژی بهینهی سالن های پرورش طیور در شهرستان بیرجند بوسیلهی یکی از روشهای تصمیمگیری گروهی یعنی روش دلفی تعیین گردید. نتایج تحقیق نشان داد که بهینهترین ظرفیت برای احداث سالنها در منطقهی مذکور، ۳۰۰۰۰ – ۲۰۰۰۰ قطعه بوده و سیستم پرورش سالنهای بستهی تمام مکانیزه تکنولوژی مناسبی برای این مرغداریها محسوب میگردد.