سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مقداد کردستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی دانشگاه شهید باهنر کرمان
عباس سام – عضو هیئت علمی بخش مهندسی معدن دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدعلی اربابیان – کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی مجتمع معدنی و صنعتی گل گهر

چکیده:

سولفور بیش از حد مجاز، به عنوان عنصر اصلی مزاحم در فرآیندهای تولید گندله و فولاد محسوب می شوند. خوردگی در بخش های مختلف کارخانه گندله سازی از جمله کوره ها، نتیجه آثار مخرب حضور این عنصر است که هزینه های زیادی را تحمیل می کند. با کاهش عیار گوگرد در مراحل فرآوری، می توان از نتایج مخرب این عنصر در مراحل بعدی جلوگیری نمود. همچنین، با کاهش ورود گاز( SO(2 به هوای اطراف، از آلودگی محیط زیست کاسته می شود. پیریت عمده ترین کانی سولفیدی موجود در کنسانتره مغناطیسی شدت پائین گل گهر و عامل اصلی بالا بودن سولفور آن به شمار می رود. به منظور صرفه جویی در وقت و هزینه ها و با توجه به شناخت نسبی از فرآیند، از روش طراحی آزمایش ها استفاده گردید. در تحقیق حاضر، تأثیر عوامل: میزان کلکتور مصرفی، میزان صرف سیلیکات سدیم به عنوان بازداشت کننده و متفرق کننده کانی های اکسیدی، میزان مصرف MIBC به عنوان کف ساز، pH محیط، درصد وزنی جامد، زمان آماده سازی و فلوتاسیون مجدد، بر کاهش درصد گوگرد مورد بررسی قرار گرفت. در بهترین حالت مصرف مواد شیمیایی، عیار گوگرد ۰/۱ درصد، عیار و بازیابی آهن به ترتیب ۷۰ و ۹۴/۶ درصد به دست آمد.