سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهزاد ناطق – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه متالورژی و مواد، دانشکده مهندسی دانشگاه س
عباس هنربخش رئوف – دانشیار گروه متالورژی و مواد، دانشکده مهندسی دانشگاه سمنان
جلیل وحدتی خاکی – استاد گروه متالورژی و مواد، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

هدف از این پژوهش بهینه سازی فاکتورهای موثر بر تشکیل آلیاژ آمورف در سیستم Ni-Sn در حضور پودر عنصری تیتانیوم به عنوان افزودنی با روش آلیاژسازی مکانیکی بود. برای این منظور از روش تاگوچی با ماتریس ترکیبی L16 استفاده و پارامتر اندازه گیریشده درصد آمورف شدن تعیین شد . هفت فاکتور مختلف تاثیرگذار مشخص شدند که از این میان زمان آسیاکاری، درصد افزودنی و عامل کنترل فرآیند (PCA) در چهار سطح و سرعت آسیاکاری، نسبت وزنی گلوله به پودر (BPR) ، اتمسفر آسیاکاری و نسبت اتمی نیکل به قلع در دو سطح در نظر گرفته شدند. از آنالیز واریانس برای دست یابی به بالاترین درصد آمورفیزاسیون استفاده و شرایط بهینه به این صورت حاصل شد: زمان آسیاکاری ٢۴ ساعت، درصد افزودنی ١٠ %، عدم حضور PCA ، سرعت آسیاکاری ۲۵۰rpm ، نسبت وزنی گلوله به پودر ۴٠:١ ، اتمسفر گاز آرگون و نسبت اتمی نیکل به قلع ٣ (۷۵/۲۵). در شرایط یادشده نتیجه ی مورد انتظار ۹۳/۳% بود و آزمون تایید نیز از ۹۱/۷% آمورف شدن حکایت داشت . هم چنین زمان آسیاکاری با درصد مشارکت ۵۱/۴% به عنوان موثرترین فاکتور تعیین شد.