سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محسن فراهی – دانش آموخته کارشناسی ارشد بیابان زدایی
سعید محمدی – کارشناسی ارشد محیط زیست
مجتبی محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری
اسفندیار جهانتاب – کارشناسی ارشدمرتعداری

چکیده:

پدیده بیابان زایی با مشکلات ناشی از آن بیشترین نمود عینی خود را برخاک به جای می گذارد بنابراین اگر به طریقی بتوان تغییرات ایجاد شده درخاک را مورد ارزیابی قرار داد شدت بیابانی شدن منطقه مشخص می شود دراینتحقیق شاخصهای Ec عمق خاک بافت و میزان سنگریزه عمقی برای بررسی معیارخاک جهت ارزیابی شدت بیابان زایی درنظر گرفته شده است و عرصه هایی دردشت سیستان با وضعیت های مختلف از لحاظ بیابانی شدن شامل عرصه تاسوکی – شیله با خطر بیابانی شدن متوسط و نیاتک به عنوان عرصه بیابانی انتخاب شدند درهر منطقه ۵ تکرار برای نمونه های خاک درنظر گرفته شد و دولایه سطحی و عمقی درپروفیل ها مورد مطالعه قرارگرفتند و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک درآزمایشگاه اندازه گیری شدند جهت بررسی ویژگیهای مختلف خاک درهر ایستگاه درخاک سطحی و تحتانی و اثر متقابل آنها بریکدیگر از طرح کرتهای خرد شده استفاده شد.