سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سودابه نجات دهکردی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا- برنامه ریزی توریسم- دانشگاه آزاد اسلام

چکیده:

شرایط اقلیمی، از عوامل مؤثر بر زندگی، سلامتی و آسایش انسان خصوصاً در بحث گردشگری محسوب می شود. وضعیت آب و هوائی یک منطقه مهمترین عامل جذب گردشگر و یا بالعکس دفع آن می باشد. استان چهار محال و بختیاری در جنوب غربی کشور و در محدوده رشته کوههای زاگرس قرار دارد و به دلیل ویژگی های جغرفیائی دارای آب و هوای گوناگون است زمستان آب و هوای سرد و در تابستان معتدل می باشد. این استان با داشتن جاذبه های طبیعی و فرهنگی توانائی زیادی در جذب گردشگر دارد ولی تا کنون از این پتانسیل استفاده صحیح نشده و بهره کافی هم کسب نگردیده است. یکی از مهمترین نیازهای گردشگران برای حضور در این استان آگاهی از وضعیت اقلیمی مناسب و زمان ها مناسب برای حضور در منطقه می باشد. در این پژوهش با استفاده از شاخص اقلیم آسایش گردشگری (TCI) و همچنی با استفاده از توانائی های GIS در میان یابی، تعمیم داده های نقطه ای به پهنه ای و ترکیب نقشه ها، زمان ها و مکان های مناسب جهت حضور گردشگران در استان می باشد.