سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی بالی – کارشناس مسئول بررسی های جغرافیایی (سازمان حفاظت محیط زیست)
آرش بهمن پور – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست و سیستم اطلاعات جغرافیایی (سازمان حفاظت
هومن بهمن پور – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، گروه مهندسی محیط زیس

چکیده:

سیمای سرزمین؛ عبارت است از چیدمانی با کیلومترها گستردگی که در آن بیش تر اکوسیستمهای محلی و کاربری های زمین تکرار شده باشند . در این تحقیق، روستای دشت رز در استان کهکیلویه و بویر احمد مورد تحلیل لندسکیپی قرار گرفته است . برای تهیه و شناخت تمامی کاربری های انسانی و لکه های طبیعی در محدوده مورد مطالعه، از تصویر ماهوارهQuickBird در نرم افزار google.earth استفاده گردید. لایه های تهیه شده در محیط این نرم افزار نهایتاً توسط نرم افزارهای مربوطه به محیطGIS انتقال داده شدند. سپس تمامی لایهها به صورت زمین مرجع تهیه شده و نهایتاً با بازدید صحرایی صحت و دقت نقشه های تهیه شده مورد بررسی قرار گرفت . در نهایت، به منظور تحلیل لندسکیپی محدوده مورد مطالعه، از نرم افزارfrag stats استفاده گردید. نکته قابل توجه وجود جنگلهای غنی به عنوان بستر و زیستگاه برای گونه های مختلف گیاهی و جانوری است. این جنگلها که سطح وسیعی از منطقه را پوشانده نمایانگر گو نه های مهم جنگلی در منطقه هستند که می تواند پشتوانه اصلی تنوع زیستی گیاهی و جانوری برای منطقه و پروژه به حساب بیایند . لکههای انسان ساخت همانند زیارتگاه، گورستان، استخر و محیط بانی در این عرف بیشتر است،اما خوشبختانه وسعت آنها کم و متمرکز می باشد و این خود مزیت بزرگی برای پروژه و اجرای برنامه های آن میباشد . لکههای کاربری باغ (باغ دشت رز، باغ خونگاه و باغ توسعه یافته ) وسعتی بیش از ۱۲۰ هکتار را در منطقه در بر گرفته اند و توسعه بیشتر آنها می تواند تخریبی جدی در بطن بستر (جنگل) محسوب شود. وجود این لکه ها در حد متعادل ممکن است به عنوان پناهگاه برای برخی از گونه های مقاوم مانند پرندگان تلقی شود، اما توسعه بیشتر آنها نیز مناسب به نظر نمی رسد. زیرا همانطور که اشاره شد بستر اصلی منطقه جنگل بوده و ارزش زیستی منطقه جنگلی برایفون و فلور منطقه، هیچ گاه با کاربری باغات برابری نمیکند. البته لازم به ذکر است که در منطقه دشت رز وجود کریدورهای طبیعی به ویژه رودخانه و آبراهه ها با طولی بیش از ۲۴ کیلومتر نقطه ثبتی برای حفظ تنوع زیستی گونههای آبزی است