سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین کنگره علمی پژوهشی سراسری توسعه و ترویج علوم تربیتی و روانشناسی،جامعه شناسی و علوم فرهنگی اجتماعی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین ابراهیمی – دکترا نورو سایکو لوژی، استاد یار ، عضو هیت علمی دانشکده روانشناسی، دانشگاه ازاد واحد رودهن
الهام شجاعی کنک سفلی – کارشناس ارشد ،روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه ازاد واحد رودهن

چکیده:

هدف از پژوهش حاضر،تعیین سهم تاب آوری در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه بود. جامعه آماری را شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه غیردولتی منطقه ی ۲ آموزش و پرورش شهر تهران درسال تحصیلی ۹۳-۹۲ بود که براساس آمار سازمان آموزش و پرورش تعداد آنها برابر ۶۱۸۹ نفرمی باشد. براساس فرمول کوکران، تعداد ۹۳۷ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد که جهت جلوگیری از ریزش این تعداد ۴۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب گردید. افراد نمونه، پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون و احساس تعلق به مدرسه بری، بتی و وات را تکمیل کردند. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون و همبستگی نشان داد تاب آوری سهم معناداری در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه دارد، مقدار مثبت همبستگی نشان می دهد که رابطه فوق مثبت بوده و با افزایش تاب آوری میزان احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان افزایش می یابد