سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن احمدپور – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشگاه بیرجند
علیرضا پورخباز –
سید محمود قاسمپوری – هیئت علمی گروه محیط زیست، دانشکده منابع {طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه

چکیده:

تاکنون مقادیر قابل توجهی از فلزات سنگین در اثر فعالیت های انسانی وارد محیط زیست شده است. پرندگان ممکن است از طریق تماس مستقیم یا استفاده از آب و غذای آلوده، در معرض مواد شیمیایی گوناگون نظیر فلزات سنگین قرار گیرند. بنابراین اندام های پرندگان می تواند نقش ذخیره و حذف فلزات سنگین را ایفا نماید. در این پژوهش میزان تجمع فلز سنگین جیوه در عضله سینه ۱۵ قطعه خوتکا (نر و ماده) (Anas crecca) در تالاب بین المللی فریدونکنار واقع در جنوب دریای خزر، در پاییز ۱۳۹۰، مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین مقادیر فلز جیوه در عضله سینه خوتکا ۱۱/۰±۲/۰ میکروگرم بر گرم وزن تر و در جنس نر و ماده به ترتیب ۰۸/۰± ۱۹/۰ و ۱۵/۰± ۲۱/۰ میکروگرم بر گرم وزن تر اندازه گیری شد. تفاوتی در سطوح جیوه بین خوتکاهای نر و ماده مشاهده نشد (۰۵/۰< P). بیشترین مقادیر فلز جیوه در عضله سینه خوتکای نر و ماده به ترتیب ۳/۰ و ۵/۰ میکرو گرم بر وزن تر بود. بطور کلی غلظت های عنصر جیوه در بافت عضله سینه خوتکا در تالاب بین المللی فریدونکنار پایین تر از حد سمی بود.