سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد بخشوده – استاد بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

پرداخت های کمک نقدی به همه خانوارها اعم از فقیر و غیرفقیرنه تنها بارمالی سنگینی را بردوش دولت تحمیل می کند بلکه با هدف غایی برنامه هدفمندی یارانه ها که اجرای صحیح آن مستلزم تعیین افراد فقیر جامعه است نیز سازگاری ندارد در این مطالعه بمنظور تعیین خانوارهای شهری مشمول کمکهای نقدی دولت پس از حذف یارانه ها روش جایگزین درآمد که بصورت گسترده ای درکشورهای مختلف برای تعیین گروه های هدف برنامه های مشابه بکاررفته است و یکی از دقیق ترین ابزارها دراین رابطه است با بکارگیری داده های درآمد و هزینه خانوار سال ۸۷ مورد آزمون قرارگرفت براساس نتایج می توان بجای تشخیص فقرا از روی میزان درآمد خانوارها که برحسب تجربه از دقت کافی برخوردار نیست از طریق امتیازات خانوار براساس ویژگیهای فردی مالکیت و کیفیت انواع دارایی ها و مکان زندگی میزان فقر و درنتیجه مستحق بودن آنها برای دریافت کمک های نقدی را با دقت قابل قبولی تشخیص داد همچنین دولت می تواند با انتخاب خط هدف ۶۰ درصد و به عبارت دیگر با تحت پوشش قرار دادن خانوارهایی که مخارج آنها از این حد کمتر است درصد قابل قبولی از فقرا را درمناطق شهری کشور مورد حمایت قرار دهد واز پرداخت کمکهای نقدی به خانوارهای غیرفقیر جلوگیری نماید.