سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ضیاءالدین ایدی – کارشناس ارشد مهندسی عمران-آب

چکیده:

روش معمول جهت تعیین حد بستر و حریم رودخان هها انجام عملیات نقشه برداری با مقیاس مناسب از محل جهت برداشت توپوگرافی کامل بستر و حاشیه رودخانه با عرض باند کافی و انجام مطالعات کامل هواشناسی و هیدرولوژی جهت تعیین سیلاب با دوره بازگشت ۲۵ ساله در محل مورد نظر م یباشد. انجام این مراحل علاوه بر صرف زمان زیاد، نیازمند تخصیص منابع مالی فراوان م یباشد و عملا طی این مراحل در موارد مقطعی تعیین حریم رودخان هها که به طور معمول از طرف اشخاص حقیقی و حقوقی از شرک تهای آب منطق های درخواست م یشود غیر قابل توجیه م یباشد. در این گونه موارد تعیین حریم با بازدید از محل و اعمال سلایق شخصی و به صورت تقریبی با رعایت محدوده ۱ تا ۲۰ متر انجام م یشود. شرکت مدیریت منابع آب ایران در سال ۱۳۸۹ با انتشار دستورالعمل تعیین حریم کمی رودخان هها، یک مدل مفهومی( به نام DLSRS را جهت تعیین حریم کمی با استفاده از ۵ شاخص معرفی نمود. مشکل اصلی در استفاده از این دستورالعمل لزوم تعیین دبی با دوره بازگشت ۲۵ ساله م یباشد که مهمترین شاخص مدل با بیشترین وزن م یباشد. در این مقاله با تعیین ضرایب منطق های رو شهای برآورد سیلاب برای حالت ۲۵ ساله در محل ایستگا ههای هیدرومتری استان ایلام و تعمیم آنها به کل سطح استان با استفاده از روش عکس مجذور فاصله، زمین های فراهم شده که میزان دبی ۲۵ ساله هر آبراهه در سطح استان فقط با داشتن موقعیت مکانی سطح حوضه آبریز آن براحتی قابل محاسبه باشد