سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی مقاوم سازی و حفظ بناهای ماندگار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ایمان بارانی – دانشجوی کارشناسی ارشد- دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنتی کرمان
سید مرتضی مرندی – استاد یار- عضو هیات علمی دانشکه عمران- دانشگاه شهید باهنر کرمان
فضل الله سلطانی – استاد یار- عضو هیات علمی دانشکده عمران و نقشه برداری-دانشگاه تحصیلات ت
منصور مصلی نژاد – استاد یار-عضو هیات علمی دانشکده فنی مهندسی-دانشگاه آزاد اسلامی واحد م

چکیده:

امروزه دیوار های خاک مسلح، اغلب به روش تعادل حدی طراحی می شوند. جهت تامین پایداری داخلی و خارجی دیوار خاک مسلح، طول مسلح کننده می بایست به گونه ای تعیین گردد که حداقل ضرایب ایمنی لازم در برابر حالات مختلف گسیختگی تامین شود. اکثر آیین نامه ها، حاقل طول مسلح کننده را برابر با ۷۰ درصد ارتقاع دیوار در نظر میگیرند. هر چند، همیشه به دلیل شرایط طبیعی ساختگاه موجود و وجود دیوار حائل دیگر، فضای کافی در پشت دیوار برای جا دادن این حداقل طول مسلح کننده لازم وجود ندارد.در این مقاله تاثیر پارامتر های مختلف موثر در طرح دیوار های حائل خاک مسلح بر روی تعیین حداقل طول مسلح کننده لازم با توجه به چگونگی شکست بررسی شده و امکان کاهش حداقل طول مسلح کننده نیز به عنوان هدف طرح مورد توجه قرار گرفته است.