سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

آرش ادیب – دانشیار گروه عمران، دانشکده مهندسی دانشگاه شهید چمران اهواز
حسام فولادفر – دکترای سازه های آبی، موسسه تحقیقات آب ایران، تهران
امیر روزی – دانشجوی کارشناسی ارشد آب، گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
سیدگرسیوز میرزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد آب، گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

امروزه به دلیل احداث سدهای متعدد در کشور تغییرات زیادی در حوضه های آبریز و اطراف رودخانه ها رخ داده است. یکی از این تغییرات، تغییر دبی رودخانه ها در پایین دست سدهای احداث شده می باشد. زیرا دبی از حالت طبیعی به حالت تنظیمی تبدیل می شود و یکی از وظایف سدها کنترل سیلاب در پایین دست سد می باشد. این امر باعث کاهش شدید دبی پیک شده و در نتیجه محدوده زمین هایی که به زیر آب می رود در اطراف رودخانه به شدت کاهش می یابد این امر ظاهراً می تواند مثبت تلقی شود زیرا دز زمین های آزاد شده می توان به فعالیت های کشاورزی و صنعتی پرداخت ولی به دلیل تغییرات مورفولوژیکی روخانه، رودخانه می تواند ناپایدار شده و دچار تغییراتی در پلان و پروفیل طولی شود و جابجایی زیادی پیدا نماید. این امر می تواند باعث شود که در محدوده وسیعی از اطراف رودخانه نتوان برنامه ریزی نمود و این زمینها را به دلیل احتمال جابه جایی رودخانه رها نمود. با حداث سد بر روی رودخانه کرخه دبی پیک سیلابها با دوره بازگشت کوچک (کمتر از ۲۵ سال) به شدت کاهش یافت ولی دبی پیک سیلابهایی با دوره بازگشت بزرگ چندان کاهش نیافته است. در این تحقیق مشخص شد که در سیلابهایی با دوره بازگشت کوچک مساحت زمین های آزاد شده بسیار زیاد بوده و همچنین در این تحقیق اثرات احداث سد بر روی پروفیل طولی رودخانه نیز در نظر گرفته شد.