سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری وزهکشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فردوس
حسین ابراهیمی – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد فردوس
حمیدرضا گل کار حمزه ئی – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد فردوس

چکیده:

در مناطق خشک و نیمه خشک مانند اکثر نقاط ایران ، آب مهمترین عامل محدود کننده توسعه کشاورزی می باشد . بنابر این مهمترین مسئله در مدیریت آب عبارت است از ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضای آب و با توجه به این که ارزش اقتصادی آب ارتباط مستقیمی با الگوی کشت محصولات زراعی و تراکم آنها داشته و این الگو طی سالهای بهره برداری دستخوش تغییرات زیادی می شود ، بایستی با بررسی این تغییرات در کلیه مناطق کشور ، وضعیت موجود آب از نظر الگو و تراکم با شرایط پیشنهادی مقایسه گردد . فعالیت های کشاورزی از شاخص های مهم توسعه در کشورهایی همچون ایران محسوب میگردد. هرگاه تخصیص منابع در سطح تولید کنندگان و بنگاه های اقتصادی به حالت غیر بهینه ای صورت گیرد، نمیتوان انتظار داشت که منابع در سطح کلان به صورت کارا تخصیص یابد. در کشاو.رزی یافتن الگوی کشت زراعی بهینه با هدف کسب سود خالص حداکثر و با در نظر گرفتن محدودیت هایی مانند منابع آب، خاک، نیاز منطقه ،قیمت تمام شده و غیره،پیچیده بوده و با روش های معمولمانند سعی و خطا نمی توان یقین نمود که آیا ترکیب کشت پیشنهادی دارای حداکثر سود دهی خواهد بود یا نه. زیرا عملا بینهایت ترکیب کشت را باید مورد آزمون قرار داد. در برنامه ریزی کشاورزی و تعیین الگوی بهینه کشت محصولات زراعی در یک واحد کشاورزی و یا در یک منطقه خاص از برنامه ریزی ریاضی استفاده می شود . هدف برنامه ریزی خطی به حداکثر و یا به حداقل رساندن تابع هدف مدیر مزرعه با در نظر گرفتن تعدادی از محدودیت ها (منابع در دسترس)و متغیر های تصمیم (فعالیتها) به طور همزمان می باشد. در این تحقیق که در شهرستان بشرویه صورت گرفته و جزء مناطق خشک کشور محسوب می گردد جهت تعیین الگوی کشت بهینه از نرم افزار Lingo 10 استفاده گردیده و در آن ابتدا وضعیت کلی منطقه از نظر اجتماعی، زمین شناسی و آب و هوا بررسی و سپس محدودیتهای موجود در بخش کشاورزی شامل آب، کود، سم، نیروی کارگری و ماشین آلات تعیین و مدل معادلات آن تهیه گردید که در نتیجه حل مدلهای مختلف معین گردید که در شرایطی که کلیه محدودیتها وجود دارد سطح زیرکشت محصول بایستی به شدت کاهش یابد (حدود ۹۰ درصد) ضمن اینکه با بررسی بعمل آمده کود بیشترین محدودیت را بوجود آورده و در شرایط متفاوت و مدلهای متفاوت سطح زیرکشت بررسی گردیدکه در حذف محدودیت کود سطح زیرکشت به میزان ۱۴۱۰۰ هکتارکاهش یافته و میزان درآمد نیز افزایش خواهد داشت و لذا در شرایط موجود کشاورزان با کم آبیاری و درآمد کمتر سطح بالایی را بهزیرکشت محصولا برده که هر ساله در تخریب اراضی نقش مهمی دارد .