سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی

چکیده:

درمناطق خشک و نیمه خشک مانند اکثر نقاط ایران اب مهمترین عامل محدود کننده توسعه کشاورزی می باشد بنابراین مهمترین مسئله درمدیریت آب عبارت است از ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضای اب و با توجه به اینکه ارزش اقتصادی آب ارتباط مستقیمی با الگوی کشت محصولات زراعی و تراکم آنها داشته و این الگو طی سالهای بهره برداری دستخوش تغییرات زیادی می شود بایستی با بررسی این تغییرات در کلیه مناطق کشور وضعیت موجود آب از نظر الگو و تراکم با شرایط پیشنهادی مقایسه گردد. فعالیت های کشاورزی از شاخصهای مهم توسعه درکشورهایی همچون ایران محسوب می گردد هرگاه تخصیص منابع در سطح تولید کنندگان و بنگاههای اقتصادی به حالت غیربهینه ای صورت گیرد نمی توان انتظار داشت که منابع در سطح کلان بصورت کارا تخصیص یابد درکشاورزی ایفتن الگوی کشت زراعی بهینه با هدف کسب سود خالص حداکثر و با درنظر گرفتن محدودیت هایی مانند منابع آب خاک نیاز منطقه قیمت تمام شده و غیرپیچیده بوده و با روشهای معمول مانند سعی و خطا نمی توان یقیننمود که آیا ترکیب کشت پیشنهادی دارای حداکثر سود دهی خواهد بود یا نه.