سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای رویکردهای نوین حسابداری و حسابرسی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدحسین ودیعی – استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد-دانشگاه فردوسی مشهد
حمیده رمضانی اول ریابی – کارشناسی ارشد حسابداری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
مهرداد جلالی – استادیار دانشکده مهندسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

چکیده:

تنها و مهم ترین دلیل سرمایه گذاری کسب بازده می باشد. سرمایه گذاران و تصمیم گیرندگان جهت پیش بینی آن نیازمند اطلاعات هستند. در حال حاضر نیز، بسیاری از سرمایه گذاران به دنبال معیاری برای مقایسه سهام با یکدیگر و انتخاب بهترین ها هستند. سرمایه گذار در انتخاب نوع استراتژی سعیمی کند استراتژی هایی که ارزش بدست آمده از فرایند سرمایه گذاری را به حداکثر برساند، انتخاب کند.دوره زمانی مورد مطالعه از سال ۱۳۸۹-۸۴و جامعه آماری شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران می باشد. با توجه به هدف تحقیق که پیش بینی بازده با استفاده از تکنیک های داده کاوی و تعیین نرخ بازده سهام ارزشی یا رشدی است،برای سرمایه گذاران مهم می باشد که در چه نوع سهامی سرمایه گذاری کنند تا به بازدهی مطلوب دست یابند. نتایج بیانگر آن است که در بعضی سال ها سبد سهام ارزشی و بعضی سالهای دیگر سبد سهام رشدی دارای نرخ بازده بالاتری است. حتی مشخص می شود که اگر از این مدل هیبریدی استفاده شود، می توان نرخ های بازده را افزایش داد و رویکرد ارائه شده در این تحقیق انعطاف پذیر و قوی می باشد.