سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مجتبی نصرآبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
اسماعیل سیفی – گروه باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سیده ساناز رمضانپور – گروه اصلاح نیاتات و بیوتکنولوژی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گر
مهدی شریفانی – گروه باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

در مطالعه حاضر که بر روی ۱۸ رقم سیب بومی ایران صورت گرفت آلل خودناسازگاری S1 با استفاده از سه نوع آغازگر مختلف مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که ۷۲ % ارقام ( ۱۳ تا از ۱۸ ) دارای آلل S1 می باشند . در سه رقم محلی شیخی زودرس، قاسم شاهی و علیمره ای اول رس آلل S1 توسط هر سه آغازگر نشان داده شد. آلل S1 در شش رقم روئین اسفراین، محلی خرو، کدو سیب اخلمد، اوگنجی خرو، خوشه ای خرو و اوقان شیروان با استفاده از دو آغازگر مختلف نشان داده شد. اما در چهار رقم گلاب اصفهان، خوجه تربت، اطلسی و عباسی دراز خرو آلل S1 فقط یک آغازگرنشان داد. به نظر می رسد که بیشتر ارقام ایرانی دارای رابطه خویشاوندی نزدیک با یکدیگرند.