مقاله تعیین ژنوتیپ های ویروس هپاتیت C در گروه های پر خطر (تالاسمی، همودیالیزی، معتادان تزریقی، هموفیلی) در شهرستان ساری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در زیست فناوری میکروارگانیسم های محیطی (علوم زیستی) از صفحه ۲۱ تا ۳۱ منتشر شده است.
نام: تعیین ژنوتیپ های ویروس هپاتیت C در گروه های پر خطر (تالاسمی، همودیالیزی، معتادان تزریقی، هموفیلی) در شهرستان ساری
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله HCV ژنوتایپ
مقاله شیوع
مقاله تزریق خون
مقاله اپیدمی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی خواه زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: حق شناس محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: طاهری سپیده
جناب آقای / سرکار خانم: درزیانی عزیزی مائده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ویروس هپاتیت C عامل اصلی بیماری عفونی بین معتادین تزریقی، بیماران تالاسمی، هموفیلی و همودیالیز است که به عنوان جمعیت در خطر پذیری بالای عفونت های هپاتیت C شناخته می شوند. ویروس هپاتیت C از طریق مصرف داروهای تزریقی یا در کشورهای کمتر توسعه یافته، از طریق تزریق محصولات خونی آلوده وکمتر از طریق والدین گسترش می یابد. تعیین ژنوتایپ HCV به لحاظ کیلنیکی ارزشمند است، زیرا اطلاعات مهمی فراهم می کند که می تواند برای تعیین نوع و دوره درمان و پیش بینی نتیجه به کار رود. این مطالعه برای تهیه داده های اپیدمیولوژی (همه گیرشناسی) بر روی ژنوتایپ ویروس هپاتیت C در بین گروه های پر خطر در استان مازندران در شهر ساری انجام شد. این مطالعه روی ۱۳۲ بیمار با عفونت ثابت شده هپاتیت C انجام شد. همه نمونه ها برای استخراج RNA، سنتز cDNA باترانس کریپتاز معکوس و PCR GENOTYPE آماده شدند. از پروتکل راهنما برای استخراج RNA استفاده شد. ژنوتیپ های HCV به وسیله کیت FOR PCR Amply sense HCV Genotype تعیین شده بودند. آنالیز ژنوتاپنیگ تعیین کرد که نوع ۳a (71.2 درصد) فراوان ترین نوع می باشد و پس از آن نوع b (8.3 درصد) و ۱a (8.3 درصد) و انواع ترکیبی HCV (1a/1b) (8.3 درصد) و (۳a/2) (2.3 درصد) و (۱a/1b/3a) (1.5 درصد) یافت شدند. هیچ زیر نوعی از ژنوتیپ نوع ۲ در این جمعیت وجود نداشت. نتایج ما در مقایسه با سایر گزارشات نشان می دهد که ژنوتایپ های ۳a و ۱ (۱a, 1b) در ساری شایع هستند که با اروپا، ایالات متحده و حتی برخی از بخش های آسیا متفاوت است. باید توجه شود که ژنوتیپ ۳a در ایران بیشترین شیوع را دارد و این ژنوتیپ به درمان واکنش بیشتری نشان می دهد و پاسخ ویرولوژیکی بالایی به درمان کوتاه مدت، نسبت به ژنوتیپ ۱، ۴ دارد. اما میزان عود در بیماران مبتلا به ژنوتیپ ۳ نسبت به کسانی که آلوده به ژنوتیپ ۲ هستند بیشتر است. علت شیوع بالای ژنوتیپ ۳ در ایران ممکن است به دلیل شرایط جغرافیایی یا ویژگی های نژادی و قومی باشد. فراوانی ژنوتیپ ۳ در ایران با بخش های مختلف هند و قسمت های جنوب غربی آسیا شباهت دارد. این شباهت احتمالا بواسطه مجاورت جغرافیایی و تاریخچه طولانی مسافرت، تجارت و ارتباط بین افراد این منطقه است.