مقاله تعیین مدل رشد میگوی سفیدغربی (Litopenaeus vannamei) در سیستم پرورشی نیمه متراکم مرکز میگوی گمیشان در استان گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در آبزیان و شیلات از صفحه ۵۳ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: تعیین مدل رشد میگوی سفیدغربی (Litopenaeus vannamei) در سیستم پرورشی نیمه متراکم مرکز میگوی گمیشان در استان گلستان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله میگوی سفیدغربی (Litopenaeus vannamei)
مقاله مدل رشد
مقاله گمیشان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلشاهی کریم
جناب آقای / سرکار خانم: سقلی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی میثم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کنترل بیماری های ماهیان پرورشی به دلیل پرورش آنها در سیستم هایی که تولید آنها بستگی به شرایط بسته محیطی دارد، بسیار مشکل است. یک بیماری زمانی می تواند رخ دهد که عوامل بیماری زا از موانع اولیه نفوذ کند. سه راه عمده سرایت عفونت از میان پوست، آبشش و مجاری گوارشی می باشد. در این مطالعه اثرات کلریدسدیم و متیلن بلو بر روی فلور باکتریایی پوست، آبشش و آب پرورشی ۳۶۰ بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) با میانگین وزنی ۱٫۷۴±۰٫۴۵ گرم در انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش با ۶ تیمار و ۳ تکرار برای هر ماده انجام شد. در طی آزمایش میانگین میزان دمای آب ۲۳٫۷۸±۰٫۲۴ درجه سانتیگراد، میانگین میزان اکسیژن محلول ۷٫۰۸±۰٫۲۷ میلی گرم بر لیتر و میانگین pH آب ۷٫۶±۰٫۳۲ بود. نتایج حاصل از شمارش باکتریایی آب نشان داد که در کلریدسدیم اختلاف معنی دار آماری بین میزان فلور باکتریایی شاهد و آب پرورشی پس از ۹۶ ساعت وجود نداشته است. در تیمار ۶٫۳ گرم بر لیتر کلریدسدیم تعداد باکتری ها در اندام پوست پس از ۹۶ ساعت کمتر از شاهد و سایر تیمارها مشاهده گردید. نتایج حاصل از شمارش باکتریایی آب پرورشی در مجاورت با متیلن بلو در تیمار ۳٫۸۳ میلی گرم بر لیتر کمتر از شاهد و سایر تیمارها بود و همچنین در تیمار ۱٫۵۶ میلی گرم در لیتر در پوست و در تیمار ۱ میلی گرم بر لیتر متیلن بلو در آبشش کمتر از سایر تیمارها بود.