مقاله تعیین سهم بارش های همرفتی شهر تبریز بر اساس شاخص های ناپایداری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی (علوم جغرافیایی) از صفحه ۲۲۷ تا ۲۴۵ منتشر شده است.
نام: تعیین سهم بارش های همرفتی شهر تبریز بر اساس شاخص های ناپایداری
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله همرفت
مقاله ناپایداری
مقاله شاخص CAPE
مقاله نمودار اسکیو – تی
مقاله تبریز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: معصوم پورسماکوش جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: میری مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: ذوالفقاری حسن
جناب آقای / سرکار خانم: یاراحمدی داریوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مکانیزم های صعود بارندگی در مناطق مختلف از الگوهای متفاوتی تبعیت می کنند. شناخت این الگوها می تواند سطح برنامه ریزی محیطی را ارتقاء بخشد. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی ویژگی های زمانی بارش های بیش از پنج میلی متر و تعیین سهم بارش های همرفتی شهر تبریز بر اساس داده های جو بالا می باشد. بدین منظور داده های ساعتی بارش ایستگاه تبریز طی دوره آماری بیست و شش ساله (۲۰۰۵ – ۱۹۸۰)، از آرشیو سازمان هواشناسی دریافت و با گزینش داده های بارش بیش از ۵ میلی متر، فراوانی زمانی آن ها بررسی گردید. پس از گزینش نمونه های مورد بررسی، نمودارهای اسکیو – تی روزهای بارش به همراه شاخص های ناپایداری از قبیلCAPE ، LI، TT،SI  و KI تجزیه و تحلیل شدند. پردازش این داده ها در مقیاس سالانه بیانگر وقوع مکرر آن ها است. حداکثر رخداد این بارش ها در بهار و حداقل آن ها در تابستان است. در مقیاس ماهانه، بیشترین تعداد وقوع در ماه های می و آوریل می باشد. نتایج حاصل از ترسیم نمودار های اسکیو – تی و محاسبه شاخص های ناپایداری نشان می دهد که نقش عامل همرفت در رخداد بارش های دوره گرم منطقه، بسیار ناچیز است (تنها در ۲۰ درصد از بارش های منطقه تاثیرگذار است)، زیرا هنگامی می توان عامل همرفت را عامل اصلی بارش محسوب کرد که نه تنها میزان همرفت شدت کافی داشته باشد، بلکه ناپایداری لازم برای ایجاد بارش را نیز فراهم سازد. در مجموع، پس از بررسی ۹۶ نمونه بارش دوره گرم سال مشخص شد که عامل همرفت، بیشترین نقش را در رخداد بارش ماه های ژوئن و می داشته است.