مقاله تعیین آستانه تشنج ناشی از تزریق درون صفاقی هارمالین در موشهای سوری نر نژاد NMRI که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۴۳ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تعیین آستانه تشنج ناشی از تزریق درون صفاقی هارمالین در موشهای سوری نر نژاد NMRI
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هارمالین
مقاله موش سوری
مقاله آستانه تشنج
مقاله بتاکربولین
مقاله آلکالوئیدهای اسپند
مقاله PTZ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واعظی غلامحسن
جناب آقای / سرکار خانم: ترابی مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: شیروی عبدالحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هارمالین، یکی از آلکالوئیدهایی است که در گیاهان مختلف مانند گیاه اسپند وجود دارد. این آلکالوئید اثر تحریکی بر آزادسازی سروتونین و کاتکول آمینها در نقاط مختلف مغزی دارد. هم چنین اثر هالوسینوژن یا توهم زا نیز دارد. یکی از مهمترین اثرات فارماکولوژیک مشخص شده هارمالین، اثر مهاری آن بر آنزیم مونوآمین اکسیداز (MAO) می باشد. همچنین آلکالوئید هارمالین با اتصال به جایگاه آگونیست معکوس رسپتورهای گابا A طیف وسیعی از اثرات آنتاگونیستی بر علیه بنزودیازپینها ایجاد می کند و دخالت این گیرنده ها در ایجاد لرزش و تشنج مشخص شده است. این تحقیق به منظور ارزیابی آستانه تشنج ناشی از تزریق درون صفاقی هارمالین و مقایسه آن با آستانه تشنج PTZ در موش سوری نر نژاد NMRI صورت گرفته است. در این تحقیق گروه کنترل مثبت مورد تزریق ۴۵ mg/kg,ip از پنتیلن تترازول (PTZ) و گروه های دیگر تحت تزریق مقادیر۵,۱۰,۲۰ mg/kg,ip  از داروی هارمالین قرار گرفتند. پس از تزریقات فوق، علائم تشنجی مورد ارزیابی قرارگرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که آستانه تشنج در گروه کنترل مثبت برابر با۴۵ mg/kg  است و آستانه تشنج هارمالین مقدار ۵ mg/kg می باشد. به طوری که دوز۲٫۵ mg/kg  از داروی هارمالین باعث بروز رفتار ترس شد و هیچگونه علامت لرزشی و تشنجی در این دوز مشاهده نگردید. بر مبنای نتایج حاصل از این تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که هارمالین با اتصال به جایگاه آگونیست معکوس رسپتورهای GABA_A طیف وسیعی از اثرات آنتاگونیستی بر علیه بنزودیازپین ها ایجاد می کند و نشان داده شده که سیستم سروتونرژیک و گابا ارژیک CNS و نوروترانس میتر سروتونین نیز در فعالیت تشنجی و لرزشی ناشی از هارمالین درگیر هستند. در حالی که در تشنج ناشی از PTZ جایگاه پیکروتوکسین گیرنده گابا دخالت دارد و جایگاه بنزودیازپین نقش ناچیزی دراثرات آن دارد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که هارمالین به شکل وابسته به دوز و به طور معنی داری باعث کاهش آستانه تشنجات می شود (p<0.01** و p<0.001***).