سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی شهرهای مرزی و امنیت، چالشها و رهیافتها

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مرتضی محمدپورجابری – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
سعیدرضا اکبریان رونیزی – دانشجوی دکتری جغرافیا

چکیده:

امنیت بنیادیترین نیاز هر جامعه و مهمترین عامل برای دوام زندگی اجتماعی به شمار می رود. این مقوله در شهرهای مرزی به لحاظ موقعیت جغرافیایی و رواج مشاغل کاذب و خاص این مناطق، از اهمیت بالاتری برخوردار بوده و نیازمند جامع نگری بیشتری است. مطمئناً بهترین افراد برای پاسداری از مرزها همان مردم بومی و خود مرزنشیناناند. ساکنین هر شهر و سکونتگاهی بسته به پیشینه تاریخی، ویژگیهای جغرافیایی، نژاد، مذهب و آداب و رسومشان دارای هویت مستقلی هستند که در فضای سکونتگاهیشان تبلور یافته و آن را از سایر شهرها و سکونتگاهها متمایز مینماید. هر قدر این نشانه ها در فضای شهر ملموستر باشد، حس تعلق خاطر شهروندان به محیط زندگیشان قویتر شده و احساس رضایت، مشارکت و مسوولیت- پذیری در قبال شهرشان افزایش مییابد. بدیهی است مسوولیتپذیری شهروندان در نهایت به پایداری و امنیت شهر کمکشایانی خواهد نمود. این پژوهش بر آن است تا با روش اسنادی و کتابخانه ای ضمن بررسی نقش تعلقات مکانی در تقویت امنیت شهرهای مرزی، پیشنهاداتی را برای تقویت احساس تعلق خاطر شهروندان نسبت به فضای سکونتشان ارائه نماید