سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سولماز رضایی – قائم مقام معاونت شهرسازی، شهرداری منطقه ۵ تهران
مریم برومند – کارشناسارشد شهرسازی، عضو باشگاه پژوهشگران واحد تهران مرکزی

چکیده:

امروزه پیچیدگی زندگی در شهرها، تراکم جمعیت، شلوغی و ماشینی شدن امور روزانه نیاز به فضایی جهت کسب آرامش و انجام تعاملات اجتماعی را بیش از پیش مطرح میسازد. فضاهایی که چه از جنبه کالبد و چه جان نیازهای جسمی و روحی شهروندان را در حد توان تامین نمایند. با این حال برخی محدودیتهای اجتماعی، کالبدی و فرهنگی سبب میگردد که این فضاها یا اساسا امکان حضور زنان را فراهم نیاورند و یا آنکه تمایل چندانی را در آنان ایجاد نمی- کنند. در مقاله حاضر ابتدا فضای عمومی شهری، ضرورت وجودی و کارکردهای آن مورد بررسی قرار گرفته و سپس به بیان محدودیتهای حضور زنان در این فضاها و همچنین شرایط جنسیتی شدن یک فضا پرداخته میشود. نتایج حاصل از آن است که ویژگیهایی چون مطلوبیت دسترسی، آسایش و منظر، استفاده و فعالیتها و همچنین اجتماعی بودن فضا تاثیر زیادی در جذب شهروندان و به ویژه زنان داشته و میتواند به برقراری نوعی عدالت جنسی منجر گردد. در مقابل عواملی چون سیاستگذاریهای کلان جامعه، نوع طراحی فضا و همچنین تعیین موارد استفاده از آن محدود کننده استفاده از فضاهای عمومی شهری میباشد