سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهسا مذنب خدائی – دانشجوی کارشناسی ارشد،آموزش و بهسازی منابع انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
موسی درختی – کارشناس ارشد، مدیریت منابع انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
مهدی کاتب – دانشجوی کارشناسی ارشد،آموزش و بهسازی منابع انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

چکیده:

در هر کشوری سیستم آموزشی به عنوان عامل اصلی تکمیل خط مشی های توسعه پایدار به حساب می آید، آمادگی و تعلیمنیروی انسانی با تجربه و متخصص از همان بدو آموزش در مدارس به عنوان اساسی برای توسعه همه جانبه کشورها، تولید دانش،هدایت و یادگیری مقدماتی، انجام شده است. بنابراین خروجیها و نتایج سیستم های آموزشی مستقیما در جهت توسعه کشور حرکتمی کند. در گذشته هدف کوششهایی که برای نامتمرکز کردن آموزش و پرورش صورت می گرفت این بود که اختیارات آموزشی دریک نظام بزرگ از مدیریت بالا به یک نظام کوچک در پایین منتقل شود و یک بروکراسی بزرگ جای خود را به یک بروکراسی کوچکبدهد تا بدین طریق با توجه بیشتر به نیازهای آموزشی منطقه ای بتوان دسترسی به آموزش های مدارس را اثربخش تر نمود. حالآنکه بحث تضمین کیفیت دسترسی برابر به آموزش اثربخش بر این فرض مبتنی است که دانش آموزان تلاشگرند و می خواهند درانجام تحصیل خود بیشترین سعی و کوشش را بروز دهند که در این بین مدارس و مدیریت آن بایستی از طریق بهسازی مداوم سیستمهای آموزشی خود زمینه های مساعد دسترسی برابر به آموزش های اثربخش را به منظور تحقق آرمانهای حقوق شهروندی ایجادنمایند. هدف در این تحقیق نیز بررسی تضمین کیفیت دسترسی برابر به آموزش اثربخش در مدارس بعنوان گامی موثر در حقوقشهروندی می باشد که نتایج بررسی های بعمل آمده حاکی از آن است، توجه به ابعاد گوناگون کیفیت آموزشی در مدارس مانند رعایت(عدالت آموزشی) توسط معلم ضمن تضمین نمودن کیفیت دسترسی برابر و اثربخش ساختن آموزش، گام موثری در مسیر حقوقشهروندی خواهد بود.