مقاله تصویر طبیعت در غزلیات مولوی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در عرفانیات در ادب فارسی (ادب و عرفان (ادبستان) از صفحه ۷۱ تا ۹۲ منتشر شده است.
نام: تصویر طبیعت در غزلیات مولوی
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولوی
مقاله غزلیات
مقاله طبیعت
مقاله تصویر
مقاله شعر عارفانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کلاهچیان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری نیا سیده نادیا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یکی از کارآمدترین ابزار برای توضیح مفاهیم عرفانی، «تصویر» است. تجربیات وصف ناپذیر روحانی و امور ناشناخته عارفانه، به وسیله تصاویر ادبی قابلیت تجسم و انتقال می یابند. نقش طبیعت و عناصرش در انواع تصویرپردازی به خصوص تصویرسازی عرفانی، همواره قابل توجه بوده است. پدیده های متعدد و متنوع طبیعی، کارکردی بی نظیر در ملموس ساختن امور ماورایی دارند؛ کاربرد طبیعت در تصویر، یکی از بارزترین شگردهای عرفانی – ادبی مولانا به شمار می رود. هدف این پژوهش، تحلیل انواع تصاویر مرتبط با طبیعت در غزل مولوی است؛ در جریان تحقق این مقصود، مخاطب از مهمترین نمودهای اجزاء طبیعت و دلایل توجه مولوی به هر پدیده آگاه می گردد و با برجسته ترین شیوه های تصویرپردازی شاعر با استفاده از این عناصر آشنا می شود. در میان این دسته از تصویرها، تشبیه پربسامدترین و برجسته ترین صورت خیال است و نماد و استعاره، به ویژه استعاره مصرحه، به ترتیب، پس از آن قرار می گیرند. از میان عناصری نیز که مستقیما یا گاهی با واسطه از طبیعت گرفته شده اند، نمود آسمان و اجرامش بارزتر است. آب و پدیده های وابسته به آن، گل ها، گیاهان، درختان و میوه ها و نیز حیوانات و پرندگان، عناصر پرکاربرد دیگرند.