مقاله تصویرگری با شکل واج و واژه، مختصه ای سبکی در قصاید خاقانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب) از صفحه ۴۳۵ تا ۴۵۱ منتشر شده است.
نام: تصویرگری با شکل واج و واژه، مختصه ای سبکی در قصاید خاقانی
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خاقانی
مقاله سبک شخصی
مقاله شعر تصویری
مقاله صورتگرایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضایی سیدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: رعیت حسن آبادی علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خاقانی یکی از بزرگترین شاعران قصیده سرای صاحب سبک شمرده میشود. توجه ویژه او به صورت و فرم به اندازه ای است که او را در ردیف دو سه شاعر بزرگ فرمالیست شعر فارسی جای میدهد. ویژگیهای سبک شخصی او هر یک به نوعی در ارتباط با صورت و فرم است. تصویرگری با شکل حروف و واژه ها یکی از ویژگیهای سبک فردی اوست که میتوان آنرا نوعی شعر تصویری هم دانست و پیشینه شعر تصویری دوران معاصر را در اشعار خاقانی جست و یافت. بنابراین دیدگاه، شعر تصویری گونه ایست که در آن شاعر با تغییر در شکل نوشتاری شعر (گونه معاصر آن) و توجه به صورت و شکل واج و واژه و تصویرگری با آن (گونه موجود در شعر خاقانی)، ضمن ابداع و نوآوری در ساختار نگارشی، به تجسیم تصویر و دریافت بهتر منظور و موضوع نظر دارد. شعر تصویری، بدون درنظر داشتن شکل ساختاری و نوشتاری آن قابل فهم میباشد، اما دریافت مقصود شاعر با توجه به این ساختار و فرم کاملتر و تمامتر است.
درین مقاله ضمن اشاره ای گذرا به شعر تصویری و انواع آن و مقایسه با شعر دیداری، نمونه هایی از گونه دوم شعر تصویری (توجه به صورت و شکل واج ،واژه و تصویرگری با آن) از قصاید خاقانی، بعنوان یکی از ویژگیهای سبک فردی وی، ارائه میشود.