سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس سیستم های فازی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مصطفی حسین زاده سلجوقی – مرکز آموزش عالی فنی شهید باهنر زاهدان
کیوان شاهقلیان – گروه مهندسی صنایع دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان
علیرضا شهرکی – گروه مهندسی صنایع دانشگاه سیستان و بلوچستان زاهدان

چکیده:

زمانیکه چندین معیار اصلی به همراه محدودیتها، در مسئله انتخاب بهترین راهکار دخالت کنند تصمیم گیری بهینه نیازمند در نظر گرفتن آن عوامل با نظم و ترتیب خاصی است این کار منجر به ایجاد مدلها و الگوهایی می شود که تصمیم گیری چند معیاره MCDM) از جمله آنهاست. وجود ابهام و کیفی بودن این معیارها سبب توسعه این روشهای تصمیم گیری به حوزه فازی بصورت تصمیم گیری چند معیاره فازی FMCDM) شده است دراین رابطه پیاده سازی آنها در عمل نیازمند تعریف عبارات زبانی به شکلی است که در تطابق با معیارهای مطرح در مسئله تصمیم گیری مربوطه باشد از این رو تعریف این متغیرها می توانند از یک مورد به مورد دیگر کاملا متفاوت باشد