سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

قاسم جوادی – دانشجوی سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشکده نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمد طالعی – استادیار گروه سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشکده نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمد کریمی – استادیار گروه سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشکده نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
میثم آقامحمدی – دانشجوی سیستمهای اطلاعات مکانی، دانشکده نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

طی چند دهه گذشته توسعه اختلاط کاربری تبدیل به یک الگو برنامه ریزی مهم در جهان شده است و به سبب مزایایی اجتماعی، اقتصادی و محیطی، مورد استقبال قرار گرفته است. در این راستا مراکز محله، ناحیه و شهری میتوانند بر مبنای این الگو شکل گیرند. برنامه ریزی مکانی این نوع مراکز به علت نقش حیاتی که در صرفه جویی وقت و هزینه و کاهش آلودگی و ترافیک و افزایش سرزندگی شهری دارند، بسیار حیاتی میباشد. در این زمینه تلفیق سیستم اطلاعات مکانی به علت دارا بودن قابلیت تجزیه و تحلیل بالا و الگوریتم های مدلسازی شهری میتواند کمک زیادی به توسعه پایدار شهری داشته باشد. در این تحقیق از یک چارچوب تصمیم گیری چند معیاره برای رتبه بندی مراکز شهری در محیط فازی استفاده شد. این روش شامل سه مرحلهی انتخاب معیارها برای ارزیابی مراکز شهری، انتخاب مکانهای مناسب برای قرارگیری به عنوان مراکز شهری و ارزیابی و رتبه بندی مکانها با استفاده از روشFuzzy TOPSIS میشود که از بین سه گزینه در منطقه هفت شهر تهران ارزیابی به این روش صورت پذیرفت و در نهایت گزینه ها رتبه بندی شدند. با توجه به ماهیت نامشخص اینگونه کاربری، کاربرد مدل تصمیم گیریFuzzy TOPSIS بیانگر توانایی این مدل در لحاظ نمودن عدم قطعیت در مدلسازی و تصمیم گیریها میباشد تصمیم گیریها و لزوم لحاظ نمودن دیدگاه ها و معیارهای مختلف در رتبه بندی مراکز شهری دارای اختلاط