سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سیدسعید اسلامیان – دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدجواد زارعیان – دانشجوی دکتری ابیاری و زهکشی
سیدیحیی هاشمی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد ابیاری و زهکشی
سیدعلیرضا گوهری – دانشجوی دکتری ابیاری و زهکشی

چکیده:

با توجه به موقعیت کشورمان ایران جزء یکی از مناطق نسبتا کم باران جهان محسوب می گردد به علت دوری مناطق کشاورزی وصنعتی اجبار به انتقال آب به مسافت های زیاد می باشد متاسفانه این انتقال در کلیه موارد موجب اتلاف آب می گردد تخریب پوشش های بتنی کانالهای ابیاری که معمولا بصورت ترک بالا امدگی و ایجاد درز وشکاف بروز می نماید هرساله باعث هدررفتن مقادیر زیادی از منابع آبی کشور به صورت نشت و خسارات مالی می گردد در برخی از نقاط کشور خصوصا در مناطق جنوبی که دارای خاکهای متفاوت و لایه های گوناگون از نظر خاکشناسی می باشند شاهد ترک خوردن و شکستگی لاینینگ هستیم در بسیاری از کانالهای ابیاری علاوه بر شکسته شدن و به وجود امدن ترکهای عمیق در جداره و کف کانال پس از انجام ترمیم های بسیار سطحی ابگیری شده و به دلیل مشکلاتی که پس از ابگیری به وجود می اید ازترمیم اساسی و مجدد ان صرفنظر می گردد. دراین مقاله عومال اصلی به وجود اورنده شکاف و ترک در پوشش بتنی کانالهای انتقال آب در مناطق مرکزی ایران از جمله اصفهان و یزد نظیر خصوصیات خاک زمان احداث کانال نوع بتن مورد استفاده عبور قنوات از زیرکانال ها و سایر عوامل بررسی گردیده و راهکارهای عملی و علمی جهت به حداقل رسانیدن این معضل ارائه می گردد.