ترکیب منابع مرجع در مقاله

یکی از وظایف ابتدایی شما، ترکیب منابع اصلی به گونه ای هماهنگ و منسجم با نوشته تان است. نخست اینکه اگر منابع، مرتبط با موضوع مورد بحث باشند به مقاله شما انسجام می بخشند، بدین معنی که نقل قول، تفسیر و خلاصه باید گویا باشد و جمله ی موضوعی و فرضیه شما را شکل دهد. آوردن مجموعه ای از نقل قول های تصادفی، حتی اگر راجع به موضوعی واحد باشند، غیرقال قبول است. دوم آنکه منابع مرجع فقط در صورتی به انسجام مقاله کمک می کنند که آنها را مستقیماً به متن موجود ارتباط دهید. مقدمه ها، کلمات موصولی، تکرار لغات کلیدی می توانند تفسیرها و نقل قول ها را به متن مقاله ارتباط دهند . استنادهای درون متنی شما باید با معیارهای استادتان مطابقت داشته باشد. این فصل، سبک MLA را توضیح می دهد که بنیانگذار آن “انجمن زبان نوین” بوده است. این سبک در متون دانشجویان جدیدالورود، ادبیات، کاربرد زبان انگلیسی و زبانهای خارجی استفاده می شود. ممکن است استادان رشته های دیگر، خواهان ارائه ی اسناد و مدارک به گونه ای دیگر باشند؛ مثلاً سبک APA، سبک شماره ای یا سبک زیرنویسی (اگر چنین است به فصل های ۱۰ و ۱۱ رجوع کنید).

ممکن است برنامه ای که نوشتن مقاله را در طول دوره ی تحصیلی مشخص می کند، شما را بر آن دارد که از سبک MLA برای نوشتن همه ی مقاله ها استفاده کنید و یا ممکن است طبق آن برنامه از شما انتظار رود که با توجه به موضوع تحقیقتان، سبک ها را تغییر دهید. به عنوان مثال، سبک APA را برای موضوعات اجتماعی، سیستم شمارهای را برای مقاله ای در زمینه ی فن آوری کامپیوتری و یا سیستم زیرنویسی را برای مقاله ای تاریخی به کار برید. در سبک MLA از شما خواسته می شود که در متن مقاله ی خود، نام نویسنده و شمارهی صفحه را بیاورید که معمولاً درون پرانتز قرار می گیرند و در انتهای مقاله، مدخل های کتابنامه ی کامل را در صفحه ی “آثار استنادی” ارائه کنید. به متن بعدی توجه کنید تا ببینید چگونه نام ها و شماره ی صفحات، به دو روش متفاوت ارائه شده اند. در نخستین جمله، نام یک نویسنده ی معتبر بیان شده است تا نقل قولی از او ارائه شود و شماره ی صفحه پس از اتمام نقل قول قرار می گیرد. در دومین جمله، نویسنده هم نام و هم شماره ی صفحه را در انتها می آورد: بنابر گفته ی جانهارتلی دانشمندان قرن نوزدهم “سلول های منفردی را کشف کردند که به دو سلول فرزند مجزا تقسیم می شدند” (۵۶). این یافته نهایتا به نظریه سلولی ختم شد که مبتنی بر چنین ادعایی است: “همه ی ارگانیسم ها از سلول تشکیل شده اند و تمام سلول ها نیز از مشتقات سلول های زنده ی دیگرند” (جاستیس ۴۳۱)

توجه: در استناد پرانتزی، میان نام و شماره ی صفحه کاما نگذارید.