سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حنا اسرافیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه بین المللی اما
محمدمهدی برزگرگنجی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه بین المللی اما

چکیده:

دوچرخه در بسیاری از کشورهای پیشرفته به عنوان نوعی طریقه حمل و نقلی مناسب و بهصرفه شناخته شده است. دوچرخهسواری و حملو نقل همگانی هرکدام گزینههایی برای جایگزینی با اتومبیل شخصیهستند. گرچه برای بسیاری از مردم، هیچکدام از این دو مد نمیتواند با انعطافپذیری و سرعت اتومبیل شخصی رقابت کند، اما زمانی که سفرهای دوچرخه با حمل و نقل همگانی ترکیب شوند، میتوانند همانندسفرهای با خودروی شخصی مناسب و حتی گاهی سریعتر و راحتتر باشند و نیز اثرات زیستمحیطی اتومبیل را نیز ندارند. مطالعه حاضر به بررسی روشها و راهکارهای افزایش سفرهای مختلط دوچرخه و حمل و نقلهمگانی میپردازد. از مهمترین این روشها میتوان به احداث پارکینگ مناسب دوچرخه در ایستگاههای حمل و نقل همگانی، اجازه ورود دوچرخه به قطار و تعبیه محل مناسبی در اتوبوسها برای حمل دوچرخه اشارهکرد. استفاده از دو روش اخیر بسیار پر هزینه است و با موانع و مشکلات زیادی همراه است. به همین دلیل استفاده از دوچرخه اشتراکی میتواند یک گزینه مناسب جهت افزایش سفرهای مختلط دوچرخه و حمل و نقلهمگانی باشد.