سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سیدمصطفی مختاباد – عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس تهران
مبینا روحی – عضو هیئت علمی دانشگاه ساریان
مریم واحدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه ساریان

چکیده:

نگرانی های بشر در زمینه ی محیط زیست در ابعاد ملی و جهانی زمانی مشهود گردید که با توسعه صنعتی،استفاده از منابع تجدید پذیر، رو به فزونی نهاد و باعث تخریب و آلودگی های زیست محیطی گردید. امروزهحتی خوش بین ترین جوامع نیز نمی توانند متوقع باشند که محیط زیست دست نخورده و بکر باقی بماند زیرارشد شدید جمعیت، نیازها و ملزوماتی را خواستار است که از طریق توسعه صنعتی و مکانیزه شدن پاسخگومی باشد.لیکن تقلیل آلودگی ها و کاهش اثرات تخریبی آن در روند توسعه پایدار همراه با استفاده ازتکنولوژی های متعادل و منطبق با پایداری می تواند تضمین کننده رشد، سلامت و بقای حال و آیندهموجودات زنده باشد. از اینرو بر ماست که از طرق مختلف منجمله مدیریت صحیح، آموزش معماری پایدار وشناخت مصالح هوشمند، معماری همساز با محیط زیست را توسعه دهیم. لذا در این پژوهش، از روش اسنادیو مطالعات کتابخانه ای، جهت مطالعه ی اولیه سعی بر آن می شود تا پس از بررسی کلیاتی در باب مصالحهوشمند، نشان دهیم که این مصالح، چگونه می توانند از نظر صرفه جویی در انرژی ، مفید واقع شوند.