سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اصغر باقری – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی
حسین شعبانعلی فمی – دانشیار دانشگاه تهران – کرج

چکیده:

ترویج سابقه ای درخشان در توسعه کشاورزی و فقرزدایی درجامعه روستایی دارد لیکن در دهه های اخیر رسالت اصلی آن در راستای اجرای سیاست های افزایش تولید و انتقال تکنولوژی قرار داشته است شاید مهمترین علل ناکامی ترویج را بتوان در تاکید بی رویه برموضوع انتقال تکنولوژی و اصرار بر افزایش تولید جستجو نمود دلیل اصلی این ناکامی را می توان در دو نکته اساسی خلاصه نمود اولین آن چشم پوشی از مسائل زیست محیطی است که خسارات انبوه و جبران ناپذیری را موجب شده و سبب گردیده است تا بهره وری در کشاورزی روندنزولی پیدا کند نکته دوم بی توجهی به اهداف تولید کنندگان محصولات کشاورزی است که مهمترین علت ناکامی ترویج نیز درهمیننکته نهفته استو موضوع این مقاله را شامل می شود. در دهه های گذشته چنین پنداشته می شد که انتقال تکنولوژی باعث افزایش تولید خواهد شد و این امر با اهداف کشاورزان منطبق است لذا کشاورزان با پذیرش این سیاست درخدمت افزایش تولیدات ملی قرار خواهند گرفت در طی این ادوار همواره از این امر غفلت می شد که کشاورز به دنبال منفعت و سود بیشتر است نه صرفا تولید بیشتر و بدین ترتیب هرجا که تلاشهای ترویج نمی توانست چنین هدفی را برآورده سازد آنان از پذیرش آن سرباز می زدند.