سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

منصور شاه‌ولی – دکتر، استاد ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
بیژن ابدی – مهندس، دانشجوی دکتری ترویج کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

با وجود گذشت دهه‌های متمادی از طرح شعارهایی همچون ایجاد زمینه‌ای برای دستیابی به دنیایی با فقر کمتر، سطح آموزش و بهداشت بالاتر، دستیابی به یک سطح پایای جمعیت و ایجاد محیطی امن، سالم و پایدار برای انسان و گونه‌های حیوانی و گیاهی، نه تنها این اهداف محقق نشده‌اند، بلکه انسان‌ها در راه رسیدن به آنها، خود را به بیراهه کشانده‌اند. دنیای امروز به انسان‌هایی نیاز دارد که قدرت و بینش کافی برای مقابله با چنین چالش‌هایی را داشته باشند، زیرا این انسان‌ها هستند که تصمیم می‌گیرند چگونه تفکر کنند تا بر این اساس چگونه کاری را انجام دهند. لذا، ضروری است تا به تربیت انسان‌هایی پرداخت که در نگاه، تفکر و بینش خود نسبت به خویش و جهان پیرامون بازاندیشی عمیقی انجام دهند. مطالعه حاضر که به روش کتابخانه‌ای انجام شده است، در صدد است تا ضمن توجه به ضرورت سه تفکر انتقادی، منطقی و فلسفی، تربیت نیروی انسانی مورد نیاز تحقق توسعه روستایی از منظر این سه تفکر را مورد بحث قرار دهد. برای مثال، در حوزه حفظ محیط‌زیست به عنوان یکی از مصادیق توسعه روستایی، تفکر انتقادی به تربیت انسان‌هایی می‌پردازد که دید کل‌نگر نسبت به محیط و حفاظت آن دارند؛ تفکر منطقی انسان‌هایی را تربیت خواهد کرد تا راه به کارگیری منطقی منابع و نهاده‌های کشاورزی را در راستای حفظ محیط زیست بیاموزد و در نهایت تفکر فلسفی، انسان‌هایی که نمود انسانی در آنها متجلی است را منجر خواهد شد. .