سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عبدالرحیم جمال – دان شآموخته کارشناسی ارشد ساز ههای هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، و
محمدرضا نیکو – کاندیدای دکتری عمران- آب دانشکده فنی دانشگاه تهران
اکبر کریمی – دان شآموخته دوره دکتری عمران- آب دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

در سدهای خاکی و سنگریز های ناهمگن، استفاده از هسته رسی مرکزی جهت آ ببندی بدنه سد ، از عمومیت بیشتری برخوردار است. هسته رسی س دهای خاکی معمولاً به دو صورت قائم و مایل اجرا م یشود. هست ههای قائم سبب افزایش مقدار قو سزدگیدر بدنه سد م یشوند. از سوی دیگر، استفاده از هست ههای مایل نیز باعث م یشود تا ضریب اطمینان کمتری را بتوان برای پایداری شیروانی بالادست متصور شد. چنین مواردی، دس تاندرکاران امر سدسازی را در انتخاب شیب مناسب هسته دچارتردید م یسازد. هدف از این تحقیق ارائه الگویی کاربردی در تعیین شیب مناسب هسته، به کمک تدوین یک مدل اجزاء محدودو نیز مدل تصمی مگیری چند معیاره است. نتایج آنالیزهای اجزاء محدود منجر به تشکیل ماتریس تصمیم م یشود که بر این اساس و بعد از وز ندهی به شاخ صهای فرآیند تصمی مگیری، با استفاده از روشPromethee که یک روش تصمی مگیری چندمعیاره محسوب م یشود، گزین ههای مختلف شیب هسته بر اساس ارجحیت رتب هبندی شد هاند