سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مجتبی مقدسی – کارشناس HSE، شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)
مهدیه شفیعی زاده – کارشناس ارشد بهداشت حرفه ای (مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی بافق)
حسین محمد میرزایی – مدیر واحد HSE شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)
رضا ابراهیمی – سرپرست واحد ایمنی فنی شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)

چکیده:

قبل از دهه ۱۹۴۰ معمولاً برای دستیابی به ایمنی، خطرات آشکار در مراحل اولیه طراحی سیستم شناسایی و کنترل می شدند و مشکلات دیگر در مراحل بعدی کار سیستم یعنی در مراحل تولید یا حداقل در مرحله آزمایش اصلاح می گشتند که این سبک به روش آزمون و خ طا معروف است و تا زمانی که مشکلی پیش نیامده سیستم به کار خود ادامه داده و تنها در صورت بروز حادثه مشکلات موجود آشکار و در صدد رفع آنها بر می آیند که این روش می تواند هزینه های هنگفت و گاهاً غیر قابل جبران را به سازمان ها تحمیل نماید. در کشور ما علی رغم تلاش های زیادی که در راه گسترش صنایع مختلف مبذول گردیده ا ست، بعد اساسی ایمنی صنایع به دست فراموشی سپرده شده و یا حداقل به صورت سطحی به آن پرداخته شده است. به طوریکه متأسفانه در اغلب اوقات در حد آنالیز حوادث آنهم در حد یک بعدی متوقف مانده است که با تدوین این روش مدیریت ریسک، سعی می شود با معرفی تکنیک های نوین و قانونمند که بر پایه فلسفه پیش بینی و پیشگیری حوادث قبل از وقوع آنها استوار است، بتوان به بخشی از نارسایی های موجود پاسخ و از سنگینی هزینه های مستقیم و غیر مستقیم حوادث ناشی از کار بکاهیم. هدف این مقاله تشریح چگونگی شناسایی خطرات و پیامدهای ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) مربوط به فعالیتهای روتین معدنی از ج مله تجهیزات و ماشین آلات مورد استفاده، سایت تخریب همچنین ارزیابی، قدام کنترلی و پایش ریسک های مربوطه در شرکت سنگ آهن مرکزی ایران و کاهش آنها به پائین ترین سطح ممکن طبق الزامات قانونی و خط مشی شرکت می باشد.