سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رعنا نجاری نابی – دانشجوی دوره دکتری معماری دانشگاه شهید رجایی تهران
مریم سیاهپوش – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

بافتهای قدیمی شهرها بعنوان هسته اولیه، مهمترین و حساس ترین فضاهای یک شهر را تشکیل می دهند. موجودیت ارزشی این بافتهای قدیمی و بناهای موجود در آن،علاوه بر زیبایی های ساختمانی، نمادی فرهنگی_اجتماعی و یادمان ملی اند و حامل بار معنوی برای انتقال به آیندگان می باشند و همانند قلب سازمان شهر معاصر می باشند که نتوانسته اند خود را در شرایط تکاملی و با روند تحول و دگرگونی همساز گردانند.در مطالعه هر فضای قدیمی موجود در یک محیط شهری در دوره خاص تاریخی نیازهای انسانها به آن فضا برای فعالیت در آن دوره روشن می شود. این بافتها و بناها از زمان گذشته بازتاب نهایت پیشرفت و بلوغ فکری جامعه خود بوده اند. در حال حاضر رشد سریع تکنولوژی و نیاز به فعالیت ماشینی، زندگی در این بافتها را مشکل کرده در نتیجه ساکنین اصلی این مناطق در اولین فرصت به قسمتهای نوساز شهر نقل مکان نموده و مناطق مسکونی، فرهنگی، قدیمی را به افراد کم درآمد واگذار می نماید. پیاده گذر پاساژ یکی از فضاهای شهری پویا و تاریخی در دوره قاجار و پهلوی بوده اما متاسفانه به دلایل مختلف، امروزه رو به فراموشی گذاشته است. هدف از مقاله حاضر، توجه به اهمیت باززنده سازی بناها و بافتهای قدیمی در شهرها و در نتیجه اندیشه حفظ و حراست از میراث تاریخی شهرها و در نهایت ارائه راهکارها لازم می باشد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی_ تحلیلی است . نتیجه ی پژوهش حاضر، ارائه راهکارهای لازم جهت باززنده سازی پیاده گذر پاساژ با استفاده از اصول جدول سوات می باشد.